Zijn kramp haar geen pijn te willen doen

Ik heb een vraag aan Wilbert Weerd. Omdat ik niet actief ben op Twitter stel ik deze langs deze weg. In een tweet schreef je:

Zijn kramp haar geen pijn te willen doen deden haar het meeste zeer.

— Wilbert Weerd (@WilbertWeerd) February 3, 2021

Dat intrigeerde mij. Wat ik mij al lezend afvroeg is hoe ik dit precies moest interpreteren. (Ik ga er vanuit dat het om niet-fysieke, dus emotionele pijn gaat.)

1. Deed het haar zeer omdat hij kramp ervaart om haar géén pijn te doen? Wie de ander liefheeft, zou daar in principe géén moeite mee moeten hebben. (Even daargelaten dat de praktijk heláás weerbarstiger is.)

2. Of: deed het haar zeer, omdat hij de ruimte mist om open te zijn uit kramp/angst dat hij haar pijn doet?

Hallo beste niet-twitteraar,

De verborgen pareltjes uit therapiegesprekken vind ik leuk om kort en bondig, anoniem en soms cryptisch te delen op twitter. Soms doe ik waardevolle levenslessen op die mij inspireren en dan deel op twitter. Echter zijn de gesprekken vertrouwelijk en kan ik er specifiek niets over zeggen. Wel zou ik er in het algemeen iets over kunnen schrijven, hopelijk beantwoordt dat je vraag ook. 

Het willen voorkomen van iets heeft een invloed op een relatie. Je stuurt namelijk vanuit een agenda wat je wel en niet wilt en dat beïnvloedt je reactie. Dat kan problemen gaan geven als de ander daar geen weet van heeft. Omdat als de ander niet weet wat er achter zit, krijgt de ander niet de kans daarop te reageren. Terwijl iets willen voorkomen vaak voorkomt uit een angst. Angst ontstaat vaak door pijnlijke ervaringen. Die pijnlijke ervaringen wil je dan niet meer meemaken en daarmee is het willen voorkomen van de herhaling eigenlijk een zelfbescherming. Het voorkomen van pijn bij de ander dient dan niet de ander maar jezelf. Het lijkt om en voor de ander te gaan, maar een stuk van jezelf deel je niet. Terwijl die pijnlijke ervaringen het niet nodig hebben voorkomen te worden vanuit jouw inspanning; die hebben het nodig gezien en gedeeld te worden in de relatie met de ander. Je houdt dat deel van pijn achter, terwijl de pijn vormend is geweest en als je echt gekend wil worden, je ook met je pijn en angst gekend moet worden.

Die pijn zegt ook iets over wat je hebt meegemaakt en wat (en waarom) er pijn deed. Vandaar dat het voorkomen van je eigen pijn, pijnlijk is voor de ander omdat het de ander onbewust buitensluit. Het effect van die spanning zal ook op de ander een weerslag hebben. Spanning wordt altijd wel gevoeld in contact met de ander en werkt besmettelijk. Het is zaak dat niet te verhullen, maar te onthulling om echt jezelf te zijn bij elkaar. Het is nog niet zo eenvoudig dit te doorzien, te vatten en te omschrijven, maar bij deze heb ik een poging gewaagd.

Groet,
Wilbert Weerd