De aarde met haar dampkring

Ik zag een reportage over de kraterinslagen op de maan. Zijn die er net zoveel op de aarde of, beschermt de Heere Zijn schepping hier?

De aarde wordt bestraald door felle, kankerverwekkende zonnestralen en gebombardeerd met hoog energetische deeltjes en brokken puin (meteorieten). Gelukkig wordt het leven op aarde daar tegen beschermd door het magnetische veld van de aarde en door de dampkring, waarin ozon de kankerverwekkende frequenties van het zonlicht absorbeert en waarin de kleine en grote stukken puin meestal verbranden (zie ook “De creatie van de aarde”). Omdat de maan geen dampkring heeft verbranden daar de stukken ruimte puin niet en slaan ze in op het oppervlak. De talloze grote en kleine kraters - met name op de achterkant van de maan die niet in de ‘schaduw’ van de aarde ligt-  laten zien hoeveel puin zich vanuit de ruimte op de aarde stort. 

De dampkring die onze aarde beschermt tegen inslaand puin is in dynamisch evenwicht tussen het nauwelijks afgekoelde vloeibare gesteente waaruit onze aarde bestaat en het ijskoude, luchtledige heelal. De dampkring wordt langzaam weggezogen in het vacuüm van het heelal, maar wat verdwijnt wordt aangevuld door verdamping van het dunne laagje water dat over de aarde ligt. Bomen en planten helpen om de dampkring vast te houden. Dit dynamische evenwicht kan echter gemakkelijk verstoord worden. Het nog steeds toenemende vliegverkeer stoot steeds meer fijnstof uit in de dampkring, waardoor de aanwezige waterdamp sneller condenseert en naar beneden komt in slagregens. De dampkring verliest daardoor haar isolerende werking tegen de felle zonnestralen die de aarde beschijnen en de temperatuur op aarde zal stijgen.

De aarde met haar dampkring en vegetatie is een prachtige, ontzagwekkende  schepping die, als een groen-blauwe uitzonderlijke parel, ligt binnen een donker, ijskoud, luchtledig en vijandig heelal. Als goede rentmeesters moeten we deze schepping verzorgen en beschermen (Gen. 2:15).

Dr. ir. W. de Jong