Bidden als niet gelovige

Ik ben eigenlijk (nog) niet gelovig. Maar wat ik me dan afvraag, als ik nu dan ergens voor zou gaan bidden, heeft dat dan nut of niet? Omdat ik eigenlijk (nog) niet gelovig ben.

Beste vragensteller/-ster,
 
Allereerst mijn excuses dat de afgelopen weken deze vraag even aan mijn aandacht ontsnapt was. Het is namelijk een belangrijke vraag. 
 
Ik vraag me op mijn beurt af waarom je jezelf aanduidt als “eigenlijk (nog) niet gelovig.” En vervolgens vraag ik mijzelf af waar je voor zou willen bidden. Er is maar een enkele voorwaarde voor een gebed dat door God verhoord wordt, namelijk dat wij beseffen wie wij zijn (zondaren) en op niet de minste verhoring recht hebben en wat in de Bijbel staat in Hebreeën 11:6: “...Want die tot God komt, moet geloven, dat Hij is, en een Beloner is dergenen, die Hem zoeken.”
 
We steunen in ons bidden niet op ons geloof, maar op Wie God is en tegen onze verdiensten in wil geven alles wat in overeenstemming met Zijn wil is. En wat is altijd naar Zijn wil? Alles wat wij nodig hebben om Hem (meer) te dienen. In ons gebed moet het er dus om gaan dat de verhoring van onze gebeden ertoe leidt dat wij God (meer) gaan dienen: dan is een gebed -of je jezelf nu voor gelovig wilt houden of niet- in die zin ‘nuttig’ of God aangenaam. Bidden we echter om iets dat wij nodig hebben om onszelf te eren, dan is dat per definitie een ongelovig gebed, ook als een gelovige dat bidt.
 
Ik hoop dat je met dit antwoord wat kunt. Nog meer hopen dat je de Heere zoekt, zoals Hij gevonden wil worden, namelijk als de God Die groot van goedertierenheid, genade en waarheid is en Zich wil ontfermen over allen die tot Hem komen om genade van Hem te krijgen.
 
Hartelijke groet,
Ds. M. W. Muilwijk