Evangelieprediking en uitverkiezing

Dag dominee Harinck. Sommige predikanten zeggen: de uitverkorenen worden zalig. Of: de gegevenen van de Vader zullen door Christus toegebracht worden. Andere dominees zeggen: zondaren worden met God verzoend. Volgens mij hebben beide soorten predikanten gelijk. Maar ik vraag me af of je een gemeente moet aanspreken zoals de eerstgenoemde predikanten dat doen. Ik word dan altijd bang: stel dat ik niet zo'n gegevene des Vaders ben...

Bij de tweede groep krijg ik wel hoop: dan kan het voor mij ook! Ik begrijp dat de verkiezing een trooststuk is voor de gelovigen. Maar om mensen te nodigen tot het heil, kun je dan niet beter met bewoordingen als: zondaren, goddelozen, er is vergeving. Dan: degenen die liggen onder het zegel van Gods welbehagen zullen gaan...

Beste vraagsteller,

Theologisch hebben beide predikanten gelijk. Men mag zichzelf, de gemeente en de ambtsdragers ook  bemoedigen dat, hoeveel er ook de kerk verlaten en hoe weinig vrucht er ook gezien wordt, de uitverkorenen  zeker zullen zalig worden. Toen Paulus tot zijn verdriet zag dat zijn volksgenoten, de nakomelingen van Abraham in meerderheid het Evangelie verwierpen, heeft hij zich en de andere gelovigen getroost met de boodschap: Maar de uitverkorenen hebben het verkregen: Romeinen 11:7.

Echter zeggen dat de gegeven des Vaders zalig zullen worden is geen evangelieprediking. Het is het uitspreken van een vaststaand feit en een troost in verval. Maar geen prediking.

Gepredikt moet worden wat Jezus ook predikte: Bekeert u en gelooft het Evangelie: Markus 1:15. De verloren staat van de mens moet worden gepreekt; de noodzaak van bekering en het geloof in het reddend Evangelie. Zoals Mozes de koperen slang hoog ophief boven een menigte van zondige Israëlieten, zo moet Christus hoog opgeheven worden over een gemeente van zondaren als het reddingsmiddel tegen zonde, vloek en dood. Waar dit niet gebeurt, worden misschien wel waarheden verteld, maar niet gepredikt. 

Ds. C.Harinck