Miskraam na 10 weken

Een vriendin van mij heeft laatst een miskraam gehad met tien weken. Nu is mijn vraag: Was het al een kind te noemen? Heeft het dan al een ziel?

Als het geen kind was en geen ziel had, was het geen mens. Daar wordt over het algemeen anders over gedacht. Dat lijkt mij ook juist. Wanneer zou een mens een mens worden? Volgens mij is een mens altijd een mens. Zo snel een zaadcel en een eicel samenvloeien is er sprake van een uniek menselijk individu. Wij mogen ervan uitgaan, dat zo'n heel klein mensje ook al een ziel heeft. Zover wij het kunnen begrijpen heeft zo'n leven dan ook eeuwigheidsperspectief. Bij een miskraam is er dan ook sprake van het verliezen van een kind. Het verdriet dat een vrouw om een miskraam heeft kan heel erg groot zijn. Vaak wordt daar veel te gemakkelijk over gedaan. Er zijn mensen die het maar een beetje vreemd vinden als een vrouw daar om rouwt. Het is echter veel vreemder om daar lichtvaardig over te doen.

Natuurlijk roepen deze worden weer allerlei nieuwe vragen op. Is zo'n klein kind in de hemel? Op grond waarvan kunnen wij dat aannemen? Of kunnen wij daar niets over zeggen? Dit zijn vragen waar wij niet het laatste antwoord op kunnen geven. Gelovige ouders mogen hun kind in ieder geval in de handen van God weten. En David belijdt dan Gods barmhartigheden menigvuldig zijn. Bij de Heere is dan ook hulp te verwachten voor al het verdriet dat met miskramen gepaard gaat.

Zeker is wel, dat we als ouders, zodra wij weten van de zwangerschap met de Heere over deze zwangerschap en over het heil van dit nieuwe kindje moeten spreken. Zijn genade is voor de groei en de zaligheid van dit nieuwe leventje noodzakelijk. Op Zijn liefde mogen we zeker een beroep doen.

Ds. A. van Lingen