Het minste verdriet

Geachte dominee, graag zou ik van u uw mening of uw visie willen horen over het volgende. Ik ben nu zo’n vier maanden weer samen met mijn vriend. We zijn zo’n jaar uit elkaar geweest, naar mijn inziens om ons beider leven op de rit te krijgen. Daarvoor zijn wij zo’n anderhalf jaar samen geweest. Aan het einde van die anderhalf jaar hebben we een miskraam gehad, waardoor ook onze verwijdering is ontstaan omdat we ver uit elkaar woonden. Nu zijn we weer bij elkaar en zouden we graag ons leven samen in willen richten.

Nu doet alleen het volgende probleem zich voor. Mijn ouders staan niet positief tegenover hem. We zijn de afgelopen vier maanden zelfs nog niet samen thuis geweest. Mijn vriend en ik zitten op één lijn, in het bijzonder wat het geloof betreft. Daarnaast werken we samen hard aan onze toekomst, omdat we er zeker van zijn dat we samen verder willen.

Nu loop ik heel erg met de vraag wat wijsheid is. Is het verstandig om de bruiloft uit te stellen zodat mijn ouders meer ruimte hebben om aan het idee te wennen? Of is het verstandig om zo snel als mogelijk te trouwen, met het oog op de geleden miskraam en de verleiding die er is om weer gemeenschap te hebben voor het huwelijk? Het komt er eigenlijk op neer: Wanneer doen we God (en mijn ouders) het minst verdriet?

Graag zou ik op deze vragen antwoord krijgen van een dominee die verbonden is aan de Gereformeerde Gemeenten.

Jullie zitten op een lijn wat jullie geloof betreft en werken hard aan de toekomst. Het blijft hard werken! Een leven lang! Maar wel in afhankelijkheid van Boven. Nu zijn er in het verleden zaken gepasseerd, die je niet meer ongedaan kan maken. Hopelijk hebben jullie daarvoor, persoonlijk en samen, de troon van Gods genade gevonden. Want dat is nodig. Dat blijft noodzakelijk.

Mijn bescheiden advies is om jullie trouwdag (niet te lang) uit te stellen en jezelf te beproeven hoe jullie beiden in het leven staan. Zeker als het gaat om verleidingen en verzoekingen die er zijn (geweest). God wil jullie daarin zeker bijstaan en helpen. Je ouders zullen ook hun reden hebben dat zij nog niet positief staan tegenover jullie verbintenis. Naast de investering in elkaar zou ik daarin ook, onder biddend opzien, gaan investeren. God werkt middellijk.

Sterkte en wijsheid toegewenst,
Ds. D. W. Tuinier