Gelogen over auto-ongeluk

Ooit heb ik tegen mijn man gelogen na een auto-ongeluk. Ik was van de dijk afgereden met zijn auto doordat ik de ruit schoonmaakte en de macht over het stuur verloor. De auto was niet beschadigd, het is wonderlijk goed afgelopen maar ik ben niet eerlijk geweest. Ik heb in plaats van te zeggen dat ik de zijruit -die beslagen was- schoonmaakte verteld dat er iets op de weg lag waardoor ik van de dijk reed. Het is al jaren geleden. We hebben het er nooit meer over, maar ik moet er nu steeds aan denken. Moet ik nu aan hem vertellen dat het anders gegaan is toen? Ik weet het niet.

Beste mevrouw,

Ja en daar zit je dan met een leugen in je hand... en in je maag... en in je geweten. De auto niet beschadigd, jij zelf ook niets. Het is wonderlijk goed afgelopen, maar ik ben niet eerlijk geweest. Ik heb in plaats van te zeggen dat ik de zijruit -die beslagen was- schoonmaakte, verteld dat er iets op de weg lag waardoor ik van de dijk reed. Het is jaren geleden...

Stop er mee. Vertel je man in een rustig, vertrouwd ogenblik (wat mij betreft kruip je in bed heel dicht bij hem) en biecht het op. “Ik heb nog wat op te biechten van jaren geleden, zul je niet boos op me zijn?” En dan komt het verhaal. Zeg hem ook dat het je niet lekker zit, dat je hem maar wat op de mouw hebt gespeld. Een goed huwelijk kan een wel een stootje verdragen, toch?

Ik kan me niet voorstellen dat je man boos zal zijn of wat dan ook. Hij zal wel zeggen dat het heel dom van je was om het toen niet te vertellen en een toevlucht tot een leugen te nemen. Nu zit je met het probleem. Maar als je het vanavond vertelt is het morgen al verleden tijd.

Ik weet natuurlijk niet hoe jullie verhouding is, ik stem maar af op onze verhouding tegenover elkaar. Maar ik denk dat dit de enige oplossing is. En ik weet ook dat dit de enige Bijbelse oplossing is. Weet je nog: Jakobus 5:16: “Belijdt elkander de misdaden.” Nu geloof ik niet dat je het onder de  echte misdaden moet scharen. Maar het was toch een “mis”-daad. Je blijft er mee zitten als je het niet verteld.

Sterkte en wijsheid hoor. Ik leef met je mee.

N. van Dooijeweert-van der Slikke