Kan een tijdgelovige nog bekeerd worden?

Tja, wat is nu eigenlijk een tijdgelovige? In catechisatieboekjes kun je lezen: De Waarheid wordt met enthousiasme aangenomen. Maar het heeft geen diepte. Het is maar voor een tijd. (Zie de gelijkenis van de zaaier en het zaad in Matth.13). Het klassieke voorbeeld is Demas, een medewerker van de apostel Paulus. Hij kreeg de tegenwoordige wereld weer lief,...maar wil daarmee gezegd zijn, dat hij nu voorgoed  verloren was...? Hierbij gaat ook Hebr. 6:4-6 spreken. “Want het is onmogelijk, degenen, die eens verlicht geweest zijn en de hemelse gaven gesmaakt hebben, en des Heiligen Geestes deelachtig geworden zijn, en gesmaakt hebben het goede woord Gods, en de krachten der toekomende eeuw, en afvallig worden, die,zeg ik, wederom te vernieuwen tot bekering, als welke zichzelven den Zoon van God wederom kruisigen en openlijk te schande maken.” Zo'n woord kan ons doen huiveren. Waartoe ben ik in staat? “Leer mij voor afval mij wachten”!
 
Het mag duidelijk zijn: God kent degenen die de Zijnen zijn; van eeuwigheid. Zijn liefde is onberouwelijk. Allen, die Hij in verkiezende liefde aangreep tot zaligheid, zullen eeuwig bij Hem wonen, al ontsporen zij hier en nu duizend maal duizend maal.Ook al krijgen zij voor een tijd de tegenwoordige wereld weer lief, zoals de godvrezende(!) David  rondom Bathseba en de wijze(!) Salomo met de dwaasheid van zijn  talloze vrouwen. Deze wetenschap is ondertussen geen vrijbrief voor de zonde. Integendeel. Die de Naam van God  en Zijn Christus noemt, sta af van ongerechtigheid. God is heilig, jij dan, wees ook heilig!
Bij David en bij Salomo was het fundament aanwezig, door God Zelf gelegd. Uiteindelijk kunnen zij en willen zij zonder God niet leven. “Daar strekt zich al mijn lust en liefde heen!” Hoe onwaarachtig Gods kind zich soms ook kan gedragen, hoe ver hij ook van zijn plek is -en het is niet goed te praten- God houdt vast! Daarom is hun geloof niet voor een tijd! Omdat Jezus tegen Simon Petrus zegt: Ik heb voor u gebeden, dat uw geloof niet ophoude!

Gods Woord is vol van spanning. Enerzijds de verschrikkelijke mogelijkheid, dat je met al je aangename preken, ontroering, verbrokenheid, bekering en vreugde uiteindelijk van God niet wil weten. Anderzijds de ontzagwekkende werkelijkheid van het vasthouden van God dwars door al mijn afwijkingen heen en er middenin. Laat het in dat spanningsveld onze bede zijn:HEERE grijp mij aan. HEERE houdt mij vast!
 
Voor jou, die met deze vraag worstelt, is nog bekering mogelijk! Niet vanwege je geworstel of getob, maar van Godswege.

Kand. G. van Ginkel