Geen zin in aanrakingen van vriend

Ik heb nu ruim een jaar verkering met een heel lieve jongen. De laatste tijd ga ik me soms aan dingen bij hem ergeren. De afgelopen keren leek het ook wel alsof ik zijn aanrakingen minder kan verdragen. Soms vraag ik me af of ik daadwerkelijk straks elke dag met hem kan leven. Maar ik moet er niet aan denken om zonder hem te leven. De laatste tijd zit ik door omstandigheden minder lekker in m’n vel. Misschien heeft dit er mee te maken, al lijkt mij dat het dan juist fijn is om bij hem te zijn. Al heb ik die momenten wel dat ik heerlijk in z’n armen weg kan kruipen, lekker veilig, en al m’n zorgen kwijt kan en uit kan huilen. Maar ik ben ook wel eens bang dat ik hem misschien te veel gebruik voor mijn eigen behoeften. Hij is heel erg van het lichamelijke; knuffelen, zoenen, vasthouden, soms ook wel eens te veel naar mijn gevoel. Zijn liefdestaal is echt lichamelijk contact. Ik weet dat hij verder ook dol op me is en het voor hem echt niet alleen daar om draait. Wat is uw advies hierin?

Beste vraagsteller,

Mijn advies is om je eigen liefdestaal te ontdekken en het dáár dan sámen over te hebben. Zo kun je elkáár beter leren kennen en tegelijk ook jezélf. Dan merk je wel of je naar elkaar toegroeit, dan wel van elkaar wegdrijft. Het is goed om nu al (na een jaar verkering) een aantal van de signalen die je beschrijft serieus te nemen, want liefde is een werkwoord! Een relatie opbouwen en onderhouden gaat nu eenmaal niet vanzelf en vraagt voortdurende bijsturing in gevoelens, gedachten, gedragingen.

Lees maar wat Gary Chapman (de man van de liefdestalen) er over schrijft in zijn boeken!

Marijke Rots