Macht gegeven om tucht te oefenen

Een vraag over de tekst in Matth. 16:19. Hoe moet ik deze tekst opvatten, vooral gelet op de woorden gebonden en ontbonden! Gaat het hier over de zonden zoals ook staat in Joh. 20:23 en Matth. 18:18? Of mag je het ook als volgt opvatten: Dat alles wat je op aarde doet met andere personen (in Zijn Naam, Matth. 18:20) ook zal blijven in de Hemel?

Uit de genoemde teksten blijkt dat Christus aan Zijn discipelen en in hen aan Zijn dienaren macht heeft gegeven om tucht te oefenen. De kerk wordt gezond gehouden door de zuivere leer en door de tucht of christelijke discipline. De zonden en dwalingen die openbaar worden moeten worden bestraft. Dit is tot genezing van de overtreder en tot heil van de gemeente. De kerkelijke tucht is nooit juridisch, maar altijd medisch. Het is aangelegd om het behoud van de zondaar. Hij moet dan ook met liefde en geduld worden uitgeoefend.

De overtreder moet ook weer in het midden van de gemeente opgenomen worden als er berouw en betering van leven optreedt. Lees hierover 1 Kor. 5 en 2 Kor. 2. Indien er geen berouw en betering van leven optreedt en men in het kwaad van de ketterij of het zondige leven volhardt, moet de kerk zulke personen vermanen, van de sacaramenten afhouden en uiteindelijk door de christelijke ban buiten de gemeente plaatsen. De apostel vergelijkt het met een verrot lichaamsdeel, dat een bedrieging vormt voor het gehele lichaam en dus om het lichaam te redden moet worden afgezet.

De Roomse kerk heeft de teksten, die over die macht van de ambtsdragers spreken, uitgelegd als zou de kerk, en dan vooral de Paus de macht bezitten iemand in de hemel toe te laten of niet. Het is alleen een macht, die van Christus is ontvangen om het lichaam van de kerk gezond te houden door middel van vermaning en tucht.

Ds. C. Harinck