Ongelovige geheiligd door gelovige echtgenoot

Ik heb een vraag over 1 korinthe 7:14. Deze vraag wil ik stellen aan dominee Heikamp. Er staat in deze tekst dat de ongelovige man geheiligd wordt door de vrouw, en de ongelovige vrouw door de man, want anders zijn hun kinderen onrein maar nu zijn zij heilig. Nu is mijn vraag hoe moeten we de woorden geheiligd en heilig zien in het verband tot hun zaligheid en eeuwigheidsbestemming?

Ik ben namelijk de gedachte tegengekomen dat de geheiligde echtgenoot of echtgenote niet verloren zal gaan en dat de kinderen die heilig zijn volgens deze tekst, mits zij zich niet van de waarheid afkeren, behouden zijn of worden. Als we dan de kanttekening aanhalen dat dit het uiterlijk verbond betreft, komt de vraag: zou de Heere dan verloren laten gaan wat Hij heilig genaamd heeft (samengevat in mijn eigen woorden)? Maar wij moeten toch persoonlijk wederomgeboren worden (Johannes 3). Het geheiligd zijn en heilig zijn zoals het 1 korinthe 7:14 staat is toch niet hetzelfde als wederom geboren zijn? Zijn er ook oudvaders die over deze tekst geschreven hebben? Het valt mij op dat er weinig over deze tekst te vinden is.

Ik ben met deze tekst in aanraking gekomen door het sterven van een man en vader die nergens aan deed. Hij had een gelovige vrouw en de kinderen gingen trouw met moeder mee naar de kerk. Moeder getuigde dat zij genadeleven kende. Bij het graf sprak de moeder een dankwoord uit. Zij vertelde van de liefde van haar man tot haar en dat hij een goede vader was geweest. Hij liet haar met rust en bracht haar naar de kerk toen zij daartoe zelf niet in staat was geweest. Uit de Bijbel lezen deed zij altijd aan tafel en ging hardop voor in het gebed. Opeens citeerde zij, bij het graf,  genoemde tekst uit 1 Korinthe 7:14. Zij vertelde dat ze daarop ziende hoop had op de zaligheid van haar man en sprak dat zeer duidelijk uit.

Het werd mij duidelijk dat dit de bedoeling van de tekst niet geweest kan zijn. U geeft zelf al aan dat dit een moeilijke tekst is om te verstaan. Maar wanneer u de tekst in zijn verband leest, vanaf vers 12, en de kanttekeningen daarbij leest, wordt het duidelijk dat het voor een ongelovige man een voorrecht is geweest om met een gelovige vrouw getrouwd te zijn geweest, maar dat hij niet deelt in de vruchten van het genadeverbond. Die heeft Christus alleen voor de gegevenen des Vaders verworven om die aan hen allen, maar alleen aan hen, uit te delen. Anders zouden alle mannen en vrouwen, getrouwd met een gelovige, God en de kerk de rug toekeren, want ze worden toch automatisch zalig op grond van het geloof van hun eega. U begrijpt dat dit niet de bedoeling van deze tekst kan zijn en het ook niet is.
 
Hartelijke groeten,
Ds. J. D. Heikamp