Keuzes door verstand en gevoel

Ik heb een vraag in het bepalen van keuzes door verstand/gevoel en dit in licht van wat de wil van God is bij het maken van die keuzes. Voorbeeld: Ik maak een bepaalde keuze alleen met mijn verstand, terwijl ik daarbij enorm veel angst ervaar. Zelf maak ik keuzes met alleen mijn verstand (met verstand weet ik wat God en de Bijbel zegt). Mijn gevoel erbij laat ik achterwege en/of negeer ik. Nu zeggen therapeuten dat ik meer aandacht moet geven aan mijn gevoel. Ik weet niet goed hiermee om te gaan in bijbels licht. Is in deze casus het gevoel = angst ook een 'teken' van God dat ik bepaalde keuzes niet moet doen? Of is is het laten leiden door angst een niet-vertrouwen op God? En had ik ondanks angst door moeten gaan?

Beste vragensteller,

Het is een goede zaak om bij al onze keuzes God ('s wil) te betrekken, want zo Hij het huis niet bouwt, tevergeefs werken de bouwlieden daaraan. Maar is het altijd even duidelijk wat de wil van God is in bepaalde zaken?

God heeft ons verstand gegeven en dat hebben wij goed te gebruiken, zodat wij verantwoorde keuzes maken. Nu kan bij het maken van keuzes het gevoel (in dit geval de angst) een grote plaats in gaan nemen. Er wordt wel gezegd dat angst een slechte raadgever is, maar ondertussen kan angst heel verlammend werken. Wat kunnen er daarbij ook de gedachten zijn of het (angst)gevoel wel een plaats mag hebben na het maken van een keuze, of, zoals je ook schrijft, dat angst een teken van God is of dat angst een niet genoeg vertrouwen op God is.

Met verstand weet je ook wat God en de Bijbel zegt. Dat is al een heel belangrijke factor, daaraan hebben we onze keuzes te toetsen, in dat licht hebben we onze keuzes te maken en zo mogen we ook op weg gaan, op God ons vertrouwen stellen. Nu zou je bang kunnen zijn voor de keuze die je gemaakt hebt of dat niet enkel maar verstandswerk is, of het echt wel Gods wil is, laat juist dan het gebed er zijn of God je door Zijn Geest en Woord bekend wil maken of je op de juiste wijze bezig bent.

Enkele vragen die ik nog zou willen stellen zijn: Wat bedoel je precies met angst? Waar komt de angst vandaan? Therapeuten zeggen dat je meer aandacht aan je gevoel moet geven, betekent dit dat je onder behandeling bent met betrekking tot je (angst)gevoelens? Waarom laat je jouw gevoel achterwege, waarom negeer je je gevoel? Als persoon ken ik jou niet en ik kan me zo dan ook geen goed beeld vormen over de 'achtergronden', daarom lijkt het mij goed om met een christelijke hulpverlener hier eens verder over te spreken; mogelijk dat je in je eigen omgeving iemand kent waarmee je vertrouwelijk over deze zaken kunt spreken en nadenken; dat lijkt me heel belangrijk voor je, want leven met angst is zwaar.

Zoals ik al schreef: laat het gebed niet ontbreken en laat het tot bemoediging zijn wat David sprak: "Ik heb de HEERE gezocht en Hij heeft mij geantwoord, en mij gered uit al wat ik vrees".

Ik groet je hartelijk en wens je in alle omstandigheden Gods nabijheid toe,
Ds. P. C. van Keulen