Verlangen naar God

Ik zit met een vraag. Vanuit jezelf vraag/verlang/zoek je nooit naar God. Nu merk ik bij mezelf dat ik verlang naar God. Is dat dan door God gewerkt? God ontdekt je er, volgens een antwoord op deze site, aan dat je niets hebt dat naar God vraagt. Ik weet van mezelf dat mijn hart een verschrikking is. Dat het niet naar God vraagt. Maar toch verlang ik aan de andere kant wel naar Hem. Hoe kan dat?

Beste...

De Bijbel zegt duidelijk dat er niemand is die God zoekt. Echt helemaal niemand (zie Psalm 14). Het klopt dus dat je uit jezelf niet naar God vraagt, zoekt en verlangt. Als er wel verlangen is dan moet dat door God zijn gewerkt. Nu is er echter een ander probleem, namelijk hoe weet je dat je naar God verlangt. Je merkt het bij jezelf, maar waaraan merk je dat dan? Bijbelse kenmerken zijn honger naar Gods Woord, verlangen naar Gods dag en het zoeken van omgang met Gods kinderen. Aan de ene kant wordt dit geconstateerd en aan de andere kant wordt het tekort erin ervaren. Er kunnen anderzijds ook momenten zijn waarop dit totaal niet aanwezig is of zelf het tegenovergestelde. Is dat wel bijbels te rijmen? Ja, want de Bijbel spreekt over een oude en een nieuwe mens. De oude mens vraagt niet naar God, maar de nieuwe mens verlangt juist wel naar God. Ik kan in jouw situatie niet het eindoordeel geven; dat is aan God. Wel kan ik zeggen dat hetgeen je beschrijft, niet vreemd is als de Heilige Geest werkzaam is. Nu hoop ik niet dat je zit te wachten op een conclusie van mij, maar op een ontmoeting met de Heere, zodat het door God gewerkte verlangen zal worden vervuld.

Ds. R. W. Mulder