Ons land

Is het bijbels om van “ons” land te spreken? In de Bijbel kom je wel tegen dat de Heere een land geeft om het erfelijk te bezitten. Maar kunnen wij bijvoorbeeld over Nederland praten als “ons” land? Want in principe is alles toch van God en zijn wij enkel maar tijdelijke bewoners?

Hierbij mijn (korte) antwoord op deze mooie vraag. De uitdrukking “ons land” is voor een christen inderdaad dubbelzinnig. In het Oude Testament zie je dat ieder een eigen erfdeel ontvangt. Het land is van God, de stammen krijgen het in bruikleen. Eigen land was voor de Israëliet heilig, juist ook omdat men geloofde dat het land Gods eigendom was.

Na Pinksteren leeft de kerk van Jezus Christus in allerlei landen, over heel de wereld. De Bijbel noemt ons mensen met een burgerschap in de hemel (Filipp. 3:20). Christenen kunnen dus op aarde nooit nationalisten zijn! Je bent als christen iemand met een dubbel paspoort.

Je bent Nederlander en in het dagelijks spraakgebruik spreek je dan ook gewoon van Nederland als “ons land.” En op zich is daar niets mis mee, als je maar altijd bedenkt dat ons burgerschap in de hemel daar bovenuit stijgt. Je bent dus tegelijk en ten diepste nog veel meer burger van Gods rijk! Op weg naar de ware toekomst, de stad met de ware fundamenten (Hebr. 11)!
 
Ds. K. van den Geest