Houden van God zonder geloofszekerheid

Ik dacht gisteren: ik weet niet of ik geloof, ik weet niet of mijn zonden vergeven zijn, maar ik weet wel dat ik van God hou. Ik voelde Zijn nabijheid en grote liefde, dat Hij naar ons, mensen, omziet! Ik wist dat Hij die dag (het was een moeilijke dag) mijn gebed had verhoord en mij had gezien. Maar ik vroeg me daarna af: kan je eigenlijk wel van God houden zolang je geen geloofszekerheid hebt? Want het staat dan toch nog niet recht tussen jou en God?

Beste vraagsteller, 
 
Wanneer je Psalm 116 leest, dan wordt meteen de toon gezet van wat je schrijft: “Ik heb de Heere lief, want hij hoort mijn stem” (HSV). Het is goed om vanuit je gebed Gods antwoord en verhoring te verwachten. “Je kunt erop wachten.” Geweldige ervaring is dat. 
 
Doorgaans komen we na zulke ervaringen meteen in een strijd, gevoed door onze eigen tegenargumenten, zoals je ook zelf stelt. Twijfel, is het echt, moet ik er niet iets tegenoverstellen - het zijn allemaal menselijk gevoelens en vragen, die juist Gods kinderen eigen zijn. Wees er niet al te ongerust over. 
 
Wat betreft het “weer” recht tussen God en mij, mag je weten dat Christus dat recht ten volle op Golgotha volbracht heeft, eens en voor altijd. Dat is kostbaar en duur betaald! Mijn dagelijkse ervaring vanuit het geloof is, dat ik dat niet voor goedkoop en vanzelfsprekend aanneem, wel dat ik er in dankbare verwondering een groot krediet op mag nemen.

In datzelfde geloof besef ik voortdurend, dat er een dagelijkse bekering (nodig) is, ook na ontvangen genade van het verzoend te zijn met God. En bedenk, dat er -naast de gedachten van je eigen hart- altijd maar één erbij gebaat is om jouw vertrouwen op Gods soevereine genade in diskrediet te brengen. Houd hem buiten de deur!
 
Wat betreft jouw vraag naar geloofszekerheid: Mijn houden-van-God hangt niet af van míjn geloofszekerheid, maar van Zíjn horen (naar mijn stem, mijn smeking, mijn klagen, vragen, bidden zuchten, loven, danken, enz.).  Nogmaals Psalm 116. Maak het dan ook maar persoonlijk. Van het algemene “Hij ziet naar ons mensen om” mag je vanuit de persoonlijke ervaring zeggen: “Hij ziet om naar mij.” En spreek hier gerust je eigen naam maar uit!
 
Ds. M. F. van Binnendijk,
Rotterdam