Nadenken over eindtijd

Ik geloof in God. In veel dingen kan ik zien dat Hij aanwezig is. Zoals nu, de zon schijnt hier lekker naar binnen. Soms kan ik wel iets meer aan mijn relatie met Hem werken; verkeerde dingen doen gaat nog te makkelijk. Wat mij erg hoog zit is dat ik ontzettend bang ben voor de eindtijd. In alles merk je dat het eraan zit te komen. Soms denk ik van: kom alsjeblieft direct terug zodat alles beter wordt, maar even later is het weer andersom, dan wil ik het helemaal niet. Ik ben nog jong, nog allerlei toekomstplannen en dan kan ik die opeens niet meer waar maken. Ik heb sinds drie jaar een heel leuke vriend. Zou ik die straks nog wel ‘kennen’ na de wederkomst, net als andere mensen waar je om geeft. Hoe kan ik als christen toch zo bang zijn voor dit alles?

Beste vraagsteller,

 
We zijn in de lijdensweken. Let er eens op hoe je deze tijd (naar Goede Vrijdag en straks ook Pasen) beleeft. Waarvoor moest de Heere Jezus Christus komen? In de kerkdiensten zal dat uitgelegd worden. Je kunt er heel veel van leren - ook wie Christus voor je is. En waarom je Hem nodig hebt. Vraag maar, dat je Christus echt mag leren kennen.

Je mailt dat je bang bent voor de eindtijd. Nu, er kunnen vreselijke dingen gebeuren. Daarom is het driedubbel belangrijk dat je vergeving van zonde hebt (hebben we dat persoonlijk?) en dat je een Borg hebt. Dat je Christus hebt. Een “borg” dat weet je, dat is een schuld-overnemende Borg. Als je Hem hebt/kent, dan hoef je niet bang te zijn. Hoe vaak zei de Zaligmaker niet: “Vrees niet! Ik ben het. Ik ben bij je.”

Ik hoop dat je de Heere vaak nodig hebt. En dat je vriend en jij allebei de Heere gaan vrezen en liefhebben en dienen. Als mensen echt de Heere mogen kennen, zullen ze later (in de eeuwigheid) elkaar herkennen. Maar de Heere Jezus Christus staat in het middelpunt. Dat is verreweg het belangrijkste; dat je dicht bij Hem mag zijn.
 
Vriendelijke groet,
Ds. H. van der Ham