Plannen maken voor de toekomst

Ik ben van plan om binnenkort op kamers te gaan, voor twee jaar. Daarna is m'n studie klaar. Daarna wil ik niet weer bij m'n ouders gaan wonen, maar ik wil ook niet in m'n eentje ergens gaan wonen. Ik wil liever trouwen en samen ergens gaan wonen. Ik heb alleen nog geen relatie en ik merk dat ik er krampachtig mee om ga. Eigenlijk ben ik bang om alleen te blijven. Daarnaast vind ik al die plannen maken voor de toekomst een beetje beangstigend, ik moet nu zoveel keuzes maken. Heeft u tips hoe ik hier wat relaxter mee om kan gaan?

Beste vraagsteller,

Ja, hoor, ik heb één tip: ga je weg stáp voor stáp! Stel geen doelen die nog niet eens achter de horizon te vínden zijn! Volwassen worden is loslaten. Niet alleen van de opvoeders, maar ook van diegene die opgevoed is geworden...

Dat lijkt misschien beangstigend, maar het kan ook een prachtige uitdaging zijn om zelf steeds meer verantwoordelijkheid te nemen in de belangrijke beslissingen des levens! Keuzes zijn er vele te maken, zeker. Dat is niet altijd eenvoudig. Ook dat is zeker. Maar terugkeren van een eventueel onbegaanbaar gebleken of zelfs verkeerde weg kán een heel goede beslissing zijn en is in geen geval fálen of mislukking. Er is juist móéd nodig om jezelf te zijn, een leerschool voor het leven! Zoals Edison ooit zei: “ik heb geen fóút gemaakt, maar vele manieren gevonden die niet werken!”
 
Overigens: beslissingen hoef je niet alleen te nemen. Advies vragen is geen fálen, maar getuigt van moed. Bespreek met je ouders wat je wensen zijn, hoe je ze vorm kunt geven. Bedenk bij alle goede raad vooral: ga niet alleen door ’t leven -die last is u te zwaar- laat Eén u sterkte geven ... en wat de toekomst brengen moge, laat je leiden door des Heren hand!

Veel vertrouwen toegewenst,
Marijke Rots