Nazaat van een Hugenoot

Ik lees wel eens op Refoweb dat mensen worstelen met het verlaten van hun eigen protestantse kerkgenootschap. Welnu, ik was geboortelid in de NHK en werd pas als 26-jarige gedoopt (in de RKK). Nu, 22 jaar later, ben ik met mijn echtgenote (ik leerde haar pas kennen na mijn 'overgang') enigszins thuis in de eucharistievieringen. Maar theologisch en door de weeks ben ik toch wel een echte nazaat van een Hugenoot. De Bijbel en de Heere Jezus alleen zijn mijn vaste grond. Mag ik dan blijven waar ik geplaatst werd (of mezelf plaatste) of is dat ongerechtigheid?

Het is zeer verleidelijk om breed in te gaan op alles wat de vragensteller hier aan de orde stelt. Toch doe ik dat niet, omdat de eigenlijke vraag een heel specifiek karakter heeft. De gang van een mens door dit leven kan namelijk heel wonderlijk zijn. Ook waar het de kerk betreft. En dan -op zeker moment- komt de vraag aan de orde: en mag ik in de kerk blijven waarin ik in terechtgekomen ben? In het geval van de vragensteller is dat de RKK.

Ik denk dat een voornaam deel van het antwoord opgesloten ligt in wat hij bij het stellen van zijn vraag zelf al aangeeft. Hij geeft aan dat er voor hem maar één grond is: de Bijbel en de Heere Jezus.

Welnu, als het Woord van God richtsnoer mag zijn in uw leven, lees dan dat Woord met de bede om licht van Boven te ontvangen in deze zaak. Dan zal de Heere u stellig de weg wijzen waar het de keuze van de kerk betreft. Hij is niet alleen maar de grote Hoorder van de gebeden, maar Hij geeft ook antwoord op het gebed (2 Korinthe 12:9a). Aan dat antwoord hebt u meer dan aan tienduizenden woorden van mijn kant.

Met een hartelijke groet,
Ds. M. Baan