Depressief en kwetsbaar

Ik heb een relatie gehad met een jongen die van een totaal andere kerk was als ik en het leek wel alsof hij alleen op seksueel contact uit was en verder niet in me geïnteresseerd was. Ik had in die tijd een depressie en was daarvoor eigenlijk nooit zo met verkering bezig. Toch kreeg ik het. Hij praatte zo op me in en deed seksuele handelingen bij me, terwijl het van binnen heel hard “nee” schreeuwde. Uitmaken durfde/kon ik niet omdat ik toen het gevoel had dan niemand meer te hebben. Op een gegeven moment was er een situatie dat ik niet met m’n ouders meer overweg kon en precies op ‘t moment dat ik er bijna aan onderdoor ging, begon hij weer over gemeenschap. Hij zeurde door en zei dat ik dan 'lief' was. Ik was zo van streek van alles en toen heeft hij zijn zin toch gehad. Daarna ben ik nog veel depressiever geworden en op een gegeven moment is het uitgegaan. Mijn vraag is: mag ik nu nog met een ander trouwen? Ik kom er echt niet uit, hoe dom het ook klinkt. Ik heb verschillende therapieën gehad om alles te verwerken, maar die vraag blijft me bezig houden. Ik hoop snel een eerlijk antwoord te krijgen naar Gods Woord.

Het valt me altijd weer op hoe diep ingrijpend het is als dingen op seksueel gebied anders gaan dan de Heere in Zijn Woord gebiedt. Het is zo waar wat ik deze dag las, dat seksualiteit het huwelijk nodig heeft en het huwelijk seksualiteit. Als ik de verschillende Bijbelplaatsen na ga, met name in Deuteronomium 22, geloof ik dat de grondregel is dat bij seksuele gemeenschap mensen niet meer vrij zijn van elkaar en gehouden zijn om met elkaar te trouwen. Een man die een meisje verleidde, was verplicht om met haar te trouwen, ook als ze niet zwanger van hem was geworden. Seksuele gemeenschap is blijkbaar een heel verantwoordelijke daad waaraan consequenties zijn verbonden. Wat is het nodig, in een tijd van seksuele losbandigheid, deze dingen te onderstrepen.

Tegelijk vind ik het moeilijk om via een vragenrubriek nu heel radicale dingen aan jou te schrijven. Als ik jou was zou ik er met een ambtsdrager over spreken. In een pastoraal gesprek kunnen dingen duidelijker worden, ook van de omstandigheden waarin één en ander heeft plaatsgevonden. Verder is het wel zo dat als jouw toenmalige vriend inmiddels getrouwd is met een ander, of met een ander seksuele omgang heeft, hij de “band” tussen jullie daarmee heeft verbroken. In die zin ben je vrij van hem en geloof ik inderdaad dat voor jou de weg naar het huwelijk met een ander open ligt. Maar je hebt wel schade van binnen. Je moet hiermee ook in het reine komen voor God en ook daarom zou ik er met een predikant over spreken, die daarbij raad kan geven.

Hartelijke groet en zegen in alles,
Ds. N. den Ouden