Paulus' zekerheid (2)

Aan ds. Van Rossem. Kunt u misschien nog wat toelichten over uw antwoord. Daar zegt u het volgende: “Zeker, dan mag er bij een gelovige veel twijfel zijn, maar niet in het geloof. Dat wordt niet gevoed door de trouw van de mens (die is er niet) maar door de trouw van de Heere”. Zou u dit alstublieft willen uitleggen, volgens mij is dit heel belangrijk?

Ik zou de gelovige willen vergelijken met een schip op het water. Dan gaat het hoog, dan is het laag. Zo is het met een gelovige ook. Dan is hij of zij op de hoogte van verzekering en bevestiging, dan weer in de diepte van aanvechting en geestelijke donkerheid. Wat kan het dan bang en benauwd zijn van binnen. Toch blijft het schip op zijn plaats Het ligt verankerd met het anker van de hoop op de vaste ankergrond, de trouwe Christus. Zie het ankertouw en het anker als een beeld van het geloof. Dat houdt het schip vast, op welke deining dan ook. Het schip houdt zichzelf niet vast, het wordt vastgehouden, zij het dan dat de ene keer meer gezien wordt dan de andere keer. Soms lijkt het ankertouw onzichtbaar als het onder water verdwijnt. Toch blijft het schip op zijn plaats, want het touw en het anker houdt het. Soms lijkt het schip los te slaan, omdat het ankertouw onzichtbaar is. Toch gebeurt het niet. Het touw is onbreekbaar. Maar dan wordt wel achteraf gezien waarom het schip op zijn plaats bleef als het touw zichtbaar wordt en boven het water -geestelijk gezien- van de twijfel komt...

Zo is het ook met de gelovige. Soms zijn ze als slingerend schip in eigen waarneming de Heere kwijt. Toch worden ze door de Heere niet losgelaten. Omdat Hij vasthield met het onbreekbaar touw van het geloof. Dat wordt achteraf verstaan als een heerlijk wonder. In welke aanvechtingen dan ook, het touw en het anker houden het. En de ankergrond, de Heere Jezus, geeft niet mee. Daarom worden Gods kinderen vaak veel zekerder vast gehouden dan ze geloven. Want het hangt van de trouw van de Heere af. Hij laat nooit varen want Zijn hand begon. Daarvoor is de Heere niet van het geloof van de Zijnen afhankelijk. Maar het geloof wel van Hem.

Ik wens je Gods zegen toe.

Ds. J. van Rossem