Enige gezangen

Kunt u mij zeggen hoe het is gekomen dat er "enige gezangen" in onze diensten gebruikt worden? Een paar zijn berijmde bijbelgedeelten, maar de rest zijn gewoon gezangen. Omdat de meeste reformatorische kerken geen gezangen zingen in de dienst, begrijp ik niet zo goed hoe het kan dat deze twaalf liederen wel gebruikt worden. Hoe is dat zo gekomen?

Het liturgieboek, in gebruik in de kerken/gemeenten die de “liturgie van de Synode van Dordt” aanhouden, bevat de berijmde psalmen (van de berijming van 1773) plus enige gezangen = berijmde Schriftgedeelten en enkele vrije liederen. Voor zover ik weet heeft de Synode van Dordt (1618/1619) de laatstgenoemde enige gezangen toegevoegd, omdat deze in gebruik waren in Overijsselse gemeenten en men het gebruik ervan niet verbieden wilde. In elk geval heeft genoemde Synode hiermee geen opening willen geven aan het zingen van vrije liederen in het algemeen in de erediensten, maar voorrang gegeven aan het liedboek (de Psalmen) dat Gods Woord ons biedt. En -aldus Calvijn- men kan de Heere niets beters toezingen dan Zijn eigen Woord.

Ds. C. den Boer (Barneveld)