Zeer gelukkige atheïst

Ik ben een zeer bewuste atheïst die zeer gelukkig is met die keuze en daarin ook telkens weer bevestigd wordt. Maar ben ik nu in jullie ogen een verdorven en/of verloren mens?

Ja. Het is trouwens niet zo belangrijk wat je in onze ogen bent. Zoals het ook niet zo belangrijk is wat jij in je je eigen ogen bent.

Je wilt ons misschien een beetje laten schrikken met deze zogenaamde openhartigheid. Maar het verbaast me niet. Per slot van rekening zijn we allemaal van "dezelfde lap gescheurd" als je begrijpt wat ik bedoel. Verdorven ben ik ook, en goddeloos idem. Ik heb er veel last mee.

Ik weet nog heel goed hoe het voor mij persoonlijk een groot wonder werd, dat in Rom. 4:5 staat dat God de goddeloze rechtvaardigt. Want toen kon ik zalig worden. Daar ben ik nu gelukkig mee.

Ik hoop dat je je wel realiseert dat jouw geluk van een andere kwaliteit is dan het geluk waarvan de Bijbel spreekt.

Ik heb maar één advies: Lees, lees, lees en herlees Romeinen 3. Daar komt je naam in voor. Maar God heeft nog een woord voor jou. En je zou wel heel dwaas zijn om dat niet ter harte te nemen.

(PS: je snapt toch wel dat het feit dat jij Gods bestaan ontkent, helemaal niets bewijst?

Ds. H. Korving