Als moeder voorgaan in gebed

Ik vraag me al een tijdje af of je als moeder van drie kinderen van 15, 12, 8 jaar mag voorgaan in gebed vóór en na het eten? Mijn man is niet kerkelijk maar steunt mij wel in de opvoeding van de kinderen, maar weigert zelf hardop te bidden. Momenteel maak ik gebruik van een formuliergebed, maar af en toe voel ik zo de behoefte om in mijn eigen woorden alles aan de Heere voor te leggen! In de bijbel staat toch dat een vrouw zich aan de man hoort te onderwerpen? Ik weet echt niet wat ik hier mee aan moet. Kunt u mij helpen? (Na een tijd in de wereld te hebben geleefd, terwijl ik bekeerde ouders had heeft de Heere me weer teruggebracht naar de kerk, Ger. Gem.)

De Bijbel geeft ons in een normale situatie te verstaan, hoe in een gezin ook alles ordelijk heeft te gaan. Dan is de man de priester in het gezin en staat de vrouw hem in alle dingen bij. In een situatie die anders is, wil dat niet zeggen dat de vrouw zich erbij neer moet leggen en in huis moet zwijgen.

In de eerste plaats zal daar de binnenkamer zijn, waar een vrouw haar nood en zorgen voor de HEERE mag brengen. Maar naar haar kinderen toe mag zij als een profetes hen leren. En dan is er niets op tegen om met de kinderen (in het bijzijn van haar man, als hij dit niet wil doen) in het gebed tot de HEERE te naderen.

Trouwens in elk gezin kan de vraag gesteld worden: wie heeft de kinderen het eerste gebedje geleerd? Van wie hebben de kinderen in hun jonge jaren de eerste beginselen vanuit het Woord Gods gehoord? Dat was in het Oude Testament al zo: Hanna bleef thuis met Samuël om het ventje te leren.

Als de HEERE zo van dwaalwegen heeft teruggebracht, zult u dan niet tot zegen mogen zijn van uw kinderen? En zullen de uitgesproken gebeden door de HEERE niet gebruikt kunnen worden om het hart van uw man te breken?

Beste mevrouw, neem in deze zaken vrijmoedig het "heft" in handen, biddende om de zegen des HEEREN, opdat het zal zijn tot heil van uw hele gezin en tot grootmaking van Gods Naam.

Ds. N. P. J. Kleiberg