Leuke (veel jongere) jongen uit de kerk

Ik vind al anderhalf jaar een jongen leuk uit de kerk, die vier of vijf jaar jonger is. Ik twijfel al een tijd of ik hem een brief zal schrijven. Ik twijfel ten eerste, omdat hij jonger is. Misschien vindt hij het wel een belediging.

Ten tweede, omdat ik nooit gemerkt heb dat de gevoelens wederzijds zijn. Ondanks dat, blijf ik hoop houden en kan ik hem dus niet uit m'n gedachten zetten. Vindt u dat ik hem wel of geen brief kan schrijven? Zo ja, vindt u dat ik dan ook meteen moet uitleggen wie ik ben? Ik durf dit namelijk niet, uit schaamte, omdat ik ouder ben. Ik vind dat als hij serieus zou reageren, ik altijd nog kan uitleggen wie ik ben.

Dat je zelf vier of vijf jaar ouder bent, hoeft op zich geen probleem te zijn. Het zou fijn zijn als je eerst eens gewoon een praatje met hem zou kunnen maken. Dan kun je zien of hij jou ook aardig vindt. Je schrijft dat je nooit gemerkt hebt dat de gevoelens wederzijds zijn. Heb je elkaar alleen maar uit de verte gezien of ook wel eens gesproken? Als dat eerste het geval is, zou ik eerst eens met hem in gesprek proberen te komen. Als je al wel eens met hem hebt gesproken en je merkt echt helemaal niets aan hem, dan vrees ik dat die genegenheid niet wederzijds is en zou ik toch een beetje terughoudend zijn met het schrijven van een brief. Want zomaar ineens een brief schrijven is best wel indringend. Je moet dan al zoveel van je gevoelens vertellen. Stel dat hij helemaal niets voor jou voelt, dan zit je daar weer mee. Is er echt geen mogelijkheid hem eens zo te ontmoeten en het gesprek een beetje in de richting te sturen door te zeggen dat je hem best wel aardig vindt? Daar zou ik zeker de voorkeur aan geven.

Alie Hoek-van Kooten