Psychische zwakte speelt ook in verkering

Ik heb ruim een jaar verkering met een hele lieve jongen. Voordat ik hem leerde kennen vond ik een andere jongen heel leuk, die wilde ik toen ook leren kennen en die blijft nog steeds in m'n gedachte rond te dwalen. Dat wil ik niet, maar het gebeurt vanzelf. Hoe komt dat?

Ik ben zelf regelmatig heel somber, heb daar ook therapie voor gehad. Perfectionistisch; als m'n vriend iets doms doet dan reageer ik daar op, terwijl ik dat zelf ook heel vaak doe. Thuis is hij heel kinderlijk opgegroeid, waaraan ik me ook ergerde, en dan denk ik zou het wel goed zitten tussen ons? Dan ben ik bang dat ik ook altijd met die andere jongen in m’n hoofd blijf zitten. Maar dit is een hele lieve jongen, soms te lief, heel goeiig, geduldig. Hij geeft mij heel veel liefde. Soms ergert me dat ook. Dan wil ik graag dat hij me eens tegenspreekt. Dat doet hij nu ook, maar hij heeft gewoon een heel goed karakter.

Qua godsdienst, interesses, intelligentie zitten we op een lijn; wat wil ik nog meer. Waarom dan die periodes dat ik het niet meer zie zitten, me erger, aan die andere jongen denk. Kan dat allemaal komen omdat ik psychisch zwak ben, veel dingen negatief zie en overal tegenop zie? M'n vriend wil me hiermee helpen. Ik hoop dat u me een beetje kunt adviseren.

Toen je verkering met deze jongen kreeg heb je toch heel bewust de keuze voor hem gemaakt en er niet voor gekozen om die andere jongen beter te leren kennen. Kun je je nog voor de geest halen waarom je zo hebt gekozen? Misschien dat je dat wat zou kunnen helpen. Op momenten dat je negatieve dingen bij je huidige vriend ervaart, ga je toch aan die andere jongen denken. Die zal dan inderdaad waarschijnlijk op dat punt die negatieve eigenschappen zo niet hebben waardoor die andere jongen dan toch weer in je gedachten opkomt. Maar vergeet niet dat die ander ook z’n negatieve karaktereigenschappen zal hebben. Mijn vraag is vooral: “Zou je zonder je huidige vriend kunnen?” Zo ja, dan moet je het uitmaken en kun je eventueel nader gaan kennismaken met die ander. Zo niet, dan moet je die ander echt uit je hoofd zetten. En zoiets moet je met je verstand doen door wanneer dat toch weer naar boven komt, die gedachte bewust van je af te duwen.

Alie Hoek-van Kooten