Vraag
Ik (jonge vrouw, 32 jaar) ben getrouwd met een erg lieve man (35 jaar). We hebben een mooie relatie. Mijn man is eerder getrouwd geweest en is gescheiden na het overspel van zijn ex-vrouw. Ook is er een zoon uit zijn eerste huwelijk. Die komt regelmatig bij ons en dat gaat erg goed. Nu een vraag over de seksuele relatie die ik heb met mijn man. We hebben mooie seks, waar we allebei erg van genieten. Alleen denken we verschillend over de frequentie. Wat mij betreft zouden we dat zo'n vier per week doen. Mijn man heeft een erg drukke baan met veel verantwoordelijkheid en is 's avonds vaak moe. Zijn hoofd staat dan gewoon niet naar gemeenschap. Het komt er dus op neer dat we alleen in het weekend seks hebben, eigenlijk nooit meer dan twee keer per weekend. Nu is het zo, dat de zoon van mijn man om het weekend komt. Dat ervaart mijn man als erg intensief. Hij vraagt veel aandacht en dat wil hij hem ook graag geven, omdat hij hem zo weinig ziet. Ik begrijp dat ook, maar het gevolg is dat hij in dat weekend 's avonds ook moe is en dat seks er dan ook bij inschiet. We gaan dan op tijd naar bed, maar het lukt hem niet meer, hij valt gelijk in slaap. Ik lig dan naast hem, klaarwakker en op zulke momenten gaat het bij mij regelmatig mis. Ik voel me zielig, omdat ik een man heb die vaak moe is en waarmee ik maar weinig seks kan hebben. Ik ben dan vaak jaloers op zijn ex-vrouw, die de beste jaren van hem heeft gekregen toen hij nog geen kind had en nog niet zo'n verantwoordelijke baan. Dat hij al die jaren seks met haar heeft gehad, toen ik nog alleen was. Ik spreek hier regelmatig over met mijn man en dan gaat het weer een tijdje goed, hij probeert me dan tegemoet te komen. Hij troost me en vertelt me dat hij veel gelukkiger is met mij en dat de beste jaren niet voorbij zijn, maar dat hij daar nu in zit met mij en dat hij uitkijkt naar nog veel meer mooie jaren met mij. We praten ook veel samen over hoe hij de stress en de werkdruk op zijn werk kan verminderen, hoe we het beste kunnen omgaan met zijn zoon, zodat mijn man het als minder intensief kan ervaren. Toch blijft de moeheid van mijn man een gevoelig punt voor mij. Eigenlijk hebben we dus alleen seks als hij zin/tijd/genoeg energie heeft. Maar de seks is goed, dus dat maakt heel veel goed. Hoe kan ik het beste met deze situatie omgaan?
Antwoord
Jullie ervaren in je huwelijk veel zegeningen, positieve kanten. Jullie hebben een goede relatie, kunnen goed praten, er is sprake van goede seksualiteit, er is een goede relatie met de zoon van je man. Dat is iets om dankbaar voor te zijn. Alleen: jullie behoefte aan seksualiteit is verschillend. Jouw behoefte ligt op zo'n vier keer per week, je man's behoefte, mede door zijn drukke werkzaamheden ligt veel lager. In ieder huwelijk zijn verschillen in behoeftes op velerlei gebied, waaronder op seksueel gebied. Je kunt daarin niet veel anders doen dan er over praten en samen een middenweg zoeken. Jullie praten er al over hoe je man werkdruk en stress kan verminderen, om zo meer energie te hebben voor seksualiteit. Heel veel meer kun je er niet aan veranderen.
Daarbij nog wel twee aantekeningen: vermoeidheid wordt vaak als reden aangevoerd om geen seks te hebben, maar strikt genomen hoeft het niet zo te zijn dat seks bij vermoeidheid onmogelijk is. Seks kan ook juist weer energie geven. Mogelijk kun je samen een manier vinden waarbij het beter op te brengen is. Is bijvoorbeeld seks 's morgens na het wakker worden een mogelijkheid?
In de tweede plaats valt het mij op dat je jezelf als zielig ziet, omdat je op een bepaald -inderdaad niet onbelangrijk onderdeel van het huwelijk- een gemis ervaart. Is dat niet wat overtrokken? Natuurlijk mag je het jammer vinden, maar kijk vooral ook naar de dingen die je wel hebt. Ook voor jaloezie lijken dan niet zoveel redenen.
Probeer niet te blijven hangen in dit stuk gemis en je tekort voelen gedaan in je huwelijk, maar kijk naar de positieve kanten. En zoek ook afleiding en voldoening in andere zaken.
Drs. Joke Ronner-Wattel
Dit artikel is beantwoord door
drs. J(oke) Ronner-Wattel
- Geboortedatum:26-06-1960
- Kerkelijke gezindte:Gereformeerd Vrijgemaakt
- Woon/standplaats:-
- Status:Actief
![drs. J(oke) Ronner-Wattel](/data/panelmembers/183_jokeronner_default.jpg)
Bijzonderheden:
Joke Ronner is GZ-Psycholoog
Dit panellid heeft meerdere artikelen geschreven
Mits je geen kinderen hebt die je op dat moment voor de voeten lopen kan het toch ieder moment van de dag? Zomaar, spontaan, ineens, onverwachts, op gekke locaties!
Zou ze klein van stuk zijn?
Fijn dat jullie samen veel praten! Heel goed en belangrijk. Probeer afleiding en voldoening te zoeken in andere dingen: Bak een lekkere cake, maak een wandeling of doe iets anders wat je voldoening geeft!
Ik denk dat dit "probleem" zich langzaam vanzelf oplost, zolang jullie maar allebei je behoeften en gedachten blijven uitspreken. Het heeft volgens mij gewoon tijd nodig en vraagt veel geduld!
Je mag het ook in het gebed bij God brengen! Sterkte!
Mijn meisje vind ik veel leuker, daar klinkt liefde uit, daar loop je blij mee over straat, met een vrouwtje niet.
Nu het probleem, de een heeft meer zin in vrijen dan de ander, tja wat doen we daar aan.
@AHHK 76 stelt voor om een cake te bakken, een wandeling te maken om zo afleiding te zoeken, maar of dat helpt......
In de bijbel staat dat een vrouw altijd bereid moet zijn haar man te ontvangen, daarom lees ik zoveel in de bijbel met mijn vrouw. Dat ze het maar weet.
Nu in alle ernst, mensen verschillen, op het gebied van sex, intresse in literatuur etc.
Je komt nooit de ideale partner tegen, maar als je van elkaar houdt is het wel de ideale relatie.
(probeer ze eens te lenen op de bieb, je hebt ze zo uit!)
onderstaande staat achterop het 2de boek:
In De intiemste band laat Gary Chapman zien dat 'de liefde bedrijven' veronderstelt dat beide partners weten wat echte liefde is, en dat ze liefhebben ook werkelijk als een werkwoord, een opdracht beschouwen. Dit boek van Chapman leest als een trein en biedt veel concrete handvatten.
Ik vond deze boeken allebei echt nuttig, je kan er wat mee!
Het liefdesleven is geven en delen!
En door je man tegemoet te komen over heel de dag verspreid, heel de week door,
heb je kans dat hij ondanks zijn moeheid, jou s'avonds tegemoet wil komen!
Jij hebt een lieve vent, wees daar blij om. Zorg zo goed mogelijk voor hem, verwen hem, leg hem in de watten, sta voor hem klaar als hij het druk heeft, laat hem vooral merken dat je onvoorwaardelijk van hem houdt, ook al is hij vaak druk. Spreek je bewondering en waardering uit voor hem. Ik denk dat dat een man eerder aanzet om lief te hebben in de daad, dan dat je gaat zitten nukken en mokken. Ik garandeer natuurlijk niet dat het werkt, maar het is allicht het proberen waard. Doe het biddend, en ik weet bijna zeker dat je er zelf ook een ander (blijer) mens van wordt Het is beter te geven dan te ontvangen, maar in het geven zul je veel ontvangen!
Maar in de watten leggen, verwennen, altijd klaar staan,bewondering en waardering steeds uitspreken is dat ook niet een beetje de slachtofferrol aannemen?
Volgens mij neem je dan geen slachtofferrol aan, maar ben je dan juist sterker en geeft dat uiteindelijk ook een beter gevoel. Snap je?
(Maar wie ben ik, ik ben ook maar een simpele huis-tuin-en keuken adviseur ;-))