Aantrekkingskracht blijft

Ik loop al een paar maand rond met een probleem waar ik heel veel last van heb. Ik ben verliefd op een jongen, waarvan ik weet dat hij op dit moment verliefd is op een ander meisje. Maar mijn verlangens naar die jongen toe zijn zo sterk, dat ik hem gewoon niet uit mijn hoofd kan krijgen. Dit heeft als gevolg dat ik vaak op het randje van een depressie zit. Nu heb ik al heel vaak aan de Heere gevraagd of Hij mijn gevoelens weg wil nemen, zodat ik daar geen last meer van heb, om het zo maar te zeggen. Maar ik merk gewoon dat ik deze jongen nog steeds heel erg leuk vind en dat hij aantrekkingskracht op mij blijft houden. Mijn vriendinnen zeggen wel tegen mij dat ik moet zorgen dat ik er van af kom, maar zelf denk ik dan altijd nog stiekem: misschien komt het ooit nog wel goed. En zo sta ik er zelf toch niet 100 procent achter, terwijl ik er toch ook wel weer van af wil. Het is allemaal heel erg ingewikkeld voor mij. Wat kan ik hieraan doen?

Beste vraagsteller,

Wat je kunt doen? Nuchter zijn! Jij bent verliefd, maar hij kijkt naar een ander. Dat is vervelend, maar kun jij niet veranderen. Het heeft dus niet zoveel zin om daarvan in een depressie te raken! Voor een relatie zijn er altijd twéé mensen nodig die "iets met elkaar willen": in je eentje wordt het niet wat! Kop op, beste meid, er zijn zoveel leuke en aardige jongens!

Hoeveel aantrekkingskracht deze jongen ook voor jou heeft, je kunt -op dit moment- niet anders dan hem verliefd laten zijn op dat andere meisje. Bidden is één ding, maar ‘werken’ (lees: de keuze maken om hem los te laten) hoort daar ook bij. Het gebed is geen tovermiddel, waarbij je eigenlijk stiekem toch niet wilt doen wat je moet doen. Door niet de verantwoordelijkheid voor je eigen gevoelens te nemen, maar ze te blijven koesteren, ga je bijna nog God de schuld geven van je onbeantwoorde liefde, terwijl jij zo ongeveer wilt ‘dwingen’! Dat heeft met liefde niet van doen, hoor! Maar lijkt op de houding van een verwend kind dat haar zin niet krijgt.

Ik wens je sterkte,
Marijke Rots