Gevoelens voor oude liefde

Aan mevrouw Rots. Ik mag getrouwd zijn met een lieve man. Ik kende hem zo'n vijf jaar toen ik zwanger werd. In die tijd kende ik ook een andere jongen, die me dierbaar was, maar daar heb ik toen weinig over gedacht. Ik was blij met mijn vriend en -tot mijn schaamte- vooral bezig met lichamelijk contact. Die ander was en bleef wel steeds op de achtergrond van mijn gedachten aanwezig. Pas na drie jaar huwelijk kwam hij -door een gebeurtenis- met kracht naar boven en moest ik voor mezelf toegeven dat ik van hem (die andere jongen) hield. In de tijd dat ik zwanger werd, twijfelden we regelmatig over onze relatie. De zwangerschap bracht ons tot een huwelijk. Ik weet niet goed wat ik er van moet denken, maar vast staat voor mij dat ik mijn eigen man trouw wil zijn en blijven. Ik kan wel van hem houden, maar het voelt niet zo puur en diep als voor de andere jongen die ik gekend heb. Mijn vraag is of en hoe ik de gevoelens die er richting de andere 'liefde' nog steeds zijn, kan verwerken en achter me kan laten? Hartelijke groet, een jonge vrouw.

Beste vraagsteller,

Er is maar één ding dat u kunt kiezen en dat is zoals u zelf schrijft: trouw zijn en blijven aan uw man (en kind). Ik zal niet zeggen dat u die ander móét vergéten, want dat hoeft niet als u voor uzelf helder hebt waar uw verantwoordelijkheden liggen. U mag best eens aan die 'liefde' denken… met weemoed om wat had kúnnen zijn. Maar goed, het ís niet zo. En hoeveel spijt u ook zou kunnen hebben, gedane zaken nemen geen keer. "Verwerken" vind ik een naar woord en "achter u laten" hoeft niet "vergeten" te zijn als u alles wat u meemaakt in uw leven verweeft met uw gedachten, gevoelens en uw daden. Maak daarbij dan niet de fout om oude liefde te verheerlijken, want ook met die oude vriend zou het leven niet volmaakt geweest zijn!

Met andere woorden: u leeft nu, mét uw gezin. Die keus is gemaakt. Dáár ligt uw verantwoordelijkheid. Kies daar dus iedere keer opnieuw voor. Dat heet "trouw". Dat hebt u bij uw huwelijksbelofte immers ook beloofd! Nee, dat is niet altijd even gemakkelijk, maar u weet dat u om "kracht voor vandaag en nieuwe moed voor morgen" mag bidden?

Gode bevolen,
Marijke Rots