Verliefdsheidsgevoel is weg

Ik, jongen, heb al een hele tijd verkering. Het ging altijd goed. De laatste weken/maanden ben ik af en toe in grote twijfel. Tussendoor gaat het dan soms weer een poos gewoon goed. Ik ben dan op zoek naar gevoelens van echte liefde en ben dan bang dat ik veel te weinig natuurlijke belangstelling voor haar heb en dat het een soort sleur geworden is. Ik heb de laatste tijd haast nooit meer een echt verliefdsheidsgevoel. Misschien komt het ook doordat ik nogal een perfectionist ben die altijd alles goed op een rijtje moet hebben. Ik kan nu gewoon niet meer ontspannen aan m'n vriendin denken omdat ik steeds met die grote twijfels loop. We praten hier met elkaar over. Zij vindt dit natuurlijk ook heel moeilijk. De hele dag spelen deze gedachten door m'n hoofd. In alle dingen ben ik heel somber en neerslachtig. Het is nu al best lang zo en weet niet meer goed hoe ik verder moet.

Je schrijft al dat je neerslachtig en somber bent en dat je een perfectionist bent. Je wilt eigenlijk altijd alles goed onder controle hebben en het voor 100 procent zeker weten en daarbij ook zeker voelen. Zo alleen durf je eventueel een huwelijk in te gaan. Maar, als je somber en neerslachtig bent, dan zijn alle fijne gevoelens zoals dankbaarheid, tevreden zijn, kunnen houden van iemand afgevlakt. Echt waar, als je somber bent voel je die fijne gevoelens gewoon veel minder en dan is het logisch dat je gaat twijfelen.

Ik vraag me af of je toch niet lijdt aan een lichte depressie en of het niet goed is daar eens met je huisarts over te praten. Hij/zij zou je dan antidepressiva kunnen voorschrijven en dan zul je zien dat het veel beter gaat. Ook zou ik je graag willen zeggen dat een gevoel nooit het uitgangspunt kan zijn van een verkering, maar dat andere dingen zoals goed met elkaar kunnen praten, het geloof kunnen delen, interesse hebben in elkaar enzv. veel belangrijker zijn. Zie ook eerdere vragen en antwoorden over dit onderwerp.

Alie Hoek-van Kooten