Jongen weet veel van me

Ik ben er nu een beetje overheen, maar ik ben toen ik 15 jaar was verkracht. Ik ben nu 17 en ik volg nog steeds trainingen. Ik ben nogal verlegen en onzeker. Ik ben al 20 kilo kwijt sinds die tijd en nog voel ik me verschrikkelijk. Nu heb ik veel contact met een jongen, maar als hij te dicht bij me komt loop ik weg of maak ik midden in de groep een vervelende opmerking in zijn richting, waar ik achteraf spijt van heb.

Hij weet veel van mij; heeft me bijgestaan toen ik zelfmoord wilde plegen omdat ik dacht dat niemand om me gaf. Moet ik met die jongen doorgaan of moet ik met hem kappen? Ik mis hem vaak wel als ik hem een poos niet spreek. Ik snap het eigenlijk ook niet. Als ik bij hem ben is alles goed, maar soms heb ik het gevoel dat ik minder ben dan hem, zeg maar tweedehands.

Om met dat laatste te beginnen. Je bent absoluut geen tweedehandsje. Echt, de schuld ligt helemaal bij de dader, jij kon daar niets aan doen, dus jou treft geen enkele schuld en blaam. Je mag met opgeheven hoofd om je heen kijken. Een verkrachting is voor de volle 100 procent de schuld van de dader. Jij mag jezelf dan ook helemaal als maagd zien, echt waar. Ik hoop toch zo dat je dat wilt geloven. Dus je mag ook met vrijmoedigheid contact hebben met die jongen die mij overigens een hele aardige jongen lijkt te zijn als ik lees hoezeer hij jou in al die moeilijke situaties heeft bijgestaan. Je moet dan ook echt geen vervelende opmerking meer naar hem toe maken, dat heeft hij niet verdiend. Probeer gewoon gezellig contact met hem te hebben en probeer daarin stukje bij beetje steeds meer van je zelf te leggen.

Alie Hoek-van Kooten