Gebroken aannemen van verbroken Christus

Kan er vereniging/gemeenschap met Christus zijn, zonder dat ik echt verbroken ben? Ik voelde de vereniging met Christus (Hij was het einde v/d Wet) en ik was niet echt verbroken... Ik heb later oudvaders gelezen en zij hadden het over:  gebroken aannemen van een verbroken Christus (m.a.w. ootmoed). Volgens mij was ik toen dat gebeurde niet echt ootmoedig?

Ootmoed is nodig omdat en voorzover wij hoogmoedig zijn, en als zodanig onwillig zijn om Jezus te mijnen. Wordt de ziel gewillig gemaakt om Christus te omhelzen dan is ze verootmoedigd. Alleen: het kenmerk van ootmoed is, dat ze zichzelf niet herkent. De ootmoedigste verfoeit zichzelf als de hoogmoedigste!

Ds. W. Pieters