Milde straf

In Genesis 34 staat het verhaal over Dina en de Sichemieten. Simeon en Levi hebben hierin een zeer bedenkelijke rol. Een directe straf van God blijft uit. Jakob vervloekt hun toorn en spreekt uit dat ze verstrooid zullen worden onder het volk Israël. Vanwaar deze milde straf? Hetzelfde geldt voor het verhaal over Ruben (Genesis 35). Hij deelt het bed met zijn vaders vrouw Bilha. Hij krijgt uiteindelijk niet de voornaamste rol toebedeeld door Jakob. Vanwaar deze milde straf? Waarom wordt in het vervolg van de Bijbel strenger gestraft?

Wat verstaan wij onder milde en strenge straffen? Wat is dat precies? Straffen zijn straffen en hierin vergist de Heere Zich niet. Ook niet als later David heeft gezondigd, b.v. de volkstelling, dan straft de Heere het volk zeer zwaar met pestilentiën. David persoonlijk niet en ook zijn gezin niet. Toch deed God het goed, zoals Hij het altijd goed doet. In Genesis 34 lezen we meer van een soort eerwraak van de zonen van Jakob omdat er kwalijk gehandeld was met hun zuster.

De geschiedenis van Ruben leerde Jakob dat hij zelf bedrogen heeft en dat Gods zwaard van zijn huis niet is geweken. Deze woorden sprak de Heere over het gezin van David, maar waren tevens van toepassing op Jakob.

We hebben te doen met een barmhartig God, maar die ook rechtvaardig is en handelt. In de lijdenstijd hebben we stil gestaan bij het lijden van Christus als Borg. Hoe hij de straf heeft gedragen die wij verdiend hebben, opdat God in Hem de zonde vergeeft en genadig is aan een verloren zondaar. Je moet maar eens lezen dat prachtige hoofdstuk 53 in het boek van Jesaja met de bede of de Heere het wil toepassen aan het hart.

Genade leert ons dan om onder de zonen van Jakob terecht te komen met de bede: O, God, wees mij zondaar genadig om Christus wil.

Met hartelijke groeten,
Ds. J. D. Heikamp