Bindingsangst bij vriend

Mijn vriend en ik hebben zo’n vier jaar een relatie. Maar waarschijnlijk heeft hij bindingsangst (het is nog niet bewezen, maar alles lijkt erop). Aan trouwen moet hij nog niet denken en intieme momenten zijn er niet veel. Zijn ze er wel, dan is het kort. Ook twijfelt hij nu nog steeds of ik wel de ware ben. Zelf verlang ik erg naar huisje, boompje en beestje en zou ik graag mijn leven met hem willen delen. Hoe kan ik hier mee omgaan? Welke houding kan ik het beste aannemen? En het belangrijkste: Kan ik hem op een of andere manier helpen?

Beste vraagsteller,

Je tussen-haakjes-zin is wél belangrijk: is er ‘bewijs’ nodig van het hebben van bindingsangst? Dat kan. Onderneemt hij stappen daartoe? Óf gaat het om jouw interpretatie van jullie relatie? Vínd jij dat hij bindingsangst heeft? Waar baseer je dat op? In de liefde ligt het tempo niet altijd gelijk. Dat zegt op zich nog niet zoveel over het al dan niet hebben van bindingsangst. Blijkbaar ‘loop’ jij harder dan hij. Je kunt dan ‘helpen’ door je tempo in te houden. Maar het kan ook zijn, dat er therapie nodig is. In ieder geval raad ik je aan om sámen hierover te praten, sámen bijvoorbeeld huwelijkscatechese te volgen of sámen een boek te lezen over “voorbereiding op het huwelijk”.
 
Ik weet niet, of ik je met dit antwoord tevreden stel, maar bedenk dat je níét hem kunt veranderen, ombuigen naar jouw ideeën. Wél kun je je eigen houding bijstellen. Trouwen doe je met z’n beiden, als je er sámen aan toe bent! “Wachten” is misschien niet wat je wilt, maar kan de moeite waard zijn! Waarbij ik met wachten niet bedoel dat je maar gelaten dient af te wachten. Actief wachten, noem ik het dan maar, door te wérken aan de relatie op boven beschreven manieren!

Sterkte gewenst, Gode bevolen,
Marijke Rots