Geen christen

Ik ben erachter gekomen dat ik geen Christen ben. Ik kan namelijk niet volmondig "ja" zeggen als iemand me vraagt of ik geloof dat Jezus de zoon van God is en dat hij me heeft gered van de zonde. Maar het voelt niet goed om geen christen te zijn. Of om "nee" te moeten zeggen als niet-christenen aan mij zouden vragen of ik “daar ook bij hoor”. Ik wil graag een christen zijn, liefst vandaag nog. Maar ik twijfel zo, aan van alles en nog wat. En ik ben bang om dingen op te moeten geven om God te kunnen volgen (een gezin misschien, vrienden, m'n gemakkelijk leventje, geld)... Heeft u advies voor me wat ik nu moet doen?

Als je echt tot bekering wil komen, zal dat ook gebeuren, want dat verlangen is uit God. Lees eens Lukas 14:25-35. Jij bent verantwoordelijk voor de beslissing die de Heere daar van je vraagt. Heel onderwijzend voor jouw situatie is het boekje van Spurgeon: “Alles uit genade”, pas uitgegeven in de Spurgeonserie bij Boekhout. Je gezin mag je niet verhinderen om Jezus te volgen, maar je mag je gezin ook niet zomaar verlaten. God is machtig om thuis de omstandigheden te veranderen. Zoekt en gij zult vinden, klopt en u zal worden open gedaan. Maar als je slap bent en je gemakkelijke leventje niet wil opgeven, ben je er zelf de oorzaak van dat je niet tot het geloof komt.

Gelukkig werkt de Heere “onwederstandelijk”. De Heilige Geest wil je leiden in de waarheid en de kracht geven om te breken met dingen, die voor God niet deugen. Sterkte in de strijd.

Ds. C. G. Vreugdenhil