Hoe kan het gebeuren dat je suïcidale gedachten hebt, terwijl je medicijnen slik...

Hoe kan het gebeuren dat je suïcidale gedachten hebt, terwijl je medicijnen slikt (antidepresivum)? En waarom is er zo weinig bekend over psychische  ziekten binnen de gereformeerde gezinde? Ik bedoel, ik ben zelf depressief en vaak hoor ik, je bent zo blij altijd, jij mankeert niks. Mensen snappen niet dat dat een van de dingen is die je niet altijd kunt zien. Ik vind dat zo moeilijk en nog moeilijker de reactie van mensen (ik heb dan het gevoel) dat ze mijn probleem onderkennen en ontkennen. Hartelijke groet, een vrouw.

Het gebruik van antidepressiva is helaas geen garantie voor het niet hebben van suïcidale gedachten. Een depressie moet mijns inziens altijd behandeld worden met praten en medicatie. Daarom is psychische hulp bij een depressie ook naast de medicatie nodig. Tabletten zijn meer ter ondersteuning waardoor je je beter kunt voelen, beter kan slapen, minder gespannen kan zijn, etc. Dit is vaak nodig om dan op deze manier ook te kunnen kijken hoe je bepaalde zaken in je leven weer kunt veranderen.

Je zegt dat psychische ziekten binnen de gereformeerde gezindte onbekend zijn. Ik ben het daar niet mee eens. Er zijn verschillende boekjes geschreven over depressiviteit o.a. in de serie “Praktisch en pastoraal.”
 
Dat mensen om je heen je problemen niet snappen, ligt denk ik niet aan de gereformeerde gezindte, maar is meer een algemeen punt. Mensen vinden psychische ziekten vaak moeilijk om mee om te gaan. Je ziet het niet aan mensen, sommigen kunnen zich er moeilijk een voorstelling van maken wat iemand meemaakt. Daarnaast is het voor de persoon die depressief is, ook moeilijk om erover te praten, waardoor er dan weer een vicieuze cirkel ontstaat. Probeer er met goede vrienden dan ook over te praten en het uit te leggen. Zij kunnen je misschien behulpzaam zijn, samen met de hulpverlening om uit deze situatie te komen.

R. Kwakernaak