Ik heb een lieve vriendin. Ze heeft er echter regelmatig last van dat ze de verk...

Ik heb een lieve vriendin. Ze heeft er echter regelmatig last van dat ze de verkering niet kan overzien, de consequenties niet of dat het haar aanvliegt. Ze ervaart veel spanning en druk. Vaak probeer ik dan als ze het niet ziet zitten haar te helpen en te wijzen op hoe ze ermee omgaat. Ik heb het gevoel dat ze hier (nog niet zo goed) zicht op heeft. Soms vraag ik me hierbij af of ik dan niet te ver ga. Ik bedoel: moet ik dit nu loslaten en haar zelf laten tobben of moet ik en mag ik haar dan helpen? Of ga ik dan te ver en ben ik haar hulpverlener? Ze is verder een heel volwassen en waardevol persoon. Moet ik nu denken: ik zie m.i. wel wat er in haar gebeurt en waardoor ze die spanning ervaart, maar daar moet ze zelf uit komen. of mag ik tegen haar zeggen: joh, volgens mij komt het door hoe je naar de situatie kijkt, je verwachting, je gevoel erbij. En als je dat wat zou kunnen veranderen, zul je ook minder druk ervaren. Of ben ik dan hulpverlenend bezig? Wanneer is het nu helpen en wanneer is het nu hulpverlenend? Kunt u hier iets over zeggen? Ik vind dat helpen zeker mag, maar mijn valkuil is in het verleden wel eens geweest dat ik mijzelf dan vergat. Zou u me hierin eens een advies kunnen geven? Het is verder een evenwichtige relatie m.i.

Ik denk dat je vriendin moet leren niet te veel op dit moment te willen. Ze wil dan als het ware de hele relatie voor de rest van haar leven overzien. En dat kan helaas niet. Ik denk dat je vriendin echt moet leren meer bij de dag te leven, dat het allemaal ‘step by step’ gaat. Misschien moet je het inderdaad wel wat loslaten. Ze moet het immers zelf leren hanteren.

Alie Hoek-van Kooten