(...) Het accent in de preek lijkt wel te liggen op: het waarschuwen voor het na...

Aan ds. Van der Wind. N.a.v. uw laatste antwoord: heel bemoedigend en onderwijzend. Helpend ook. Mag ik hierover nog één vraag stellen? Hoe moeten we het dan zien? Moeten we dat anker buiten onszelf werpen in Hem? Dat klopt, maar daarvoor is een waar geloof nodig. En daarvoor wordt dan zo gewaarschuwd voor het nabijkomende werk van God. En mensen die zichzelf bedriegen met een verstandsgeloof. Hoe moet ik dit dan zien: het anker niet in eigen ruim maar buiten mijzelf in Hem werpen? Het accent in de preek lijkt wel te liggen op: het waarschuwen voor het nabijkomende werk en het onszelf bedriegen en de noodzaak van de wedergeboorte daarbij. Hoe ziet u in dit kader dan het anker?

Zou uw moeite om het verlossingswerk van onze Heiland te aanvaarden niet kunnen voortkomen uit een behoefte om het heil te systematiseren? Ik merk uit uw vragen een enigszins scholastische instelling op, waarbij u de heilswaarheden in een systeem tracht onder te brengen. Het grote gevaar hiervan is, dat u het levende Woord en spreken van onze God in een zelfbedachte mal plaatst, waardoor het vervolgens van Zijn kracht beroofd wordt voor degene die op deze wijze omgaat met Gods levende spreken in de Schrift. Ik adviseer u om de Bijbel zo onbevangen te lezen, alsof u deze woorden voor het eerst hoort en ze rechtstreeks tegen u gesproken worden. Als u dan een tekst als b.v. Joh. 11:25 leest, dan mag u deze belofte dankbaar aanvaarden.
 
Dan moet u vervolgens niet gaan worstelen over de vraag wat dan een waar geloof is, maar óók het tweede deel van vr. en antw. 21 van de HC voor ogen houden: "maar ook een vast vertrouwen, hetwelk de Heilige Geest door het Evangelie in mijn hart werkt..."
 
"Niet alleen een stellig weten of kennis, maar ook een vast vertrouwen... uit louter genade.. alleen om der verdienste van Christus' wil". En dan staat er een punt, dit is genoeg. Vertrouwen is ook iets anders dan gevoelen, dat moge duidelijk zijn. We mogen niet bouwen op onze gevoelens, maar wel vertrouwen op het volbrachte werk van Christus. Lees het mooie antw. in de HC maar door: "maar ook mij..."
 
Het anker waarover ik sprak zijn de beloften van onze God, Die Hij in de Schrift aan ons doet, en die wij voluit moeten laten staan. Hij bedriegt ons niet en heeft ons behoud op het oog, niet ons verloren gaan.

Ds. W. van der Wind