Gezinsvorming na geboorte

Een paar maanden geleden is ons huwelijk gezegend met de geboorte van een zoon. Daar zijn we heel dankbaar voor. Nu vinden wij het wel heel moeilijk om verder met gezinsvorming om te gaan. Ik geef borstvoeding, maar ben al wel weer een aantal keer ongesteld geweest. Borstvoeding is tegenwoordig ook geen garantie meer voor anticonceptie naar we hebben begrepen. Ik wil geen middel gaan slikken en zie kinderen krijgen echt als een zegen. Maar is het echt goed om al snel weer zwanger te zijn? Voor je lichaam, maar ook psychisch? Nu wilden we ons periodiek onthouden, maar m'n cyclus is nog heel ongeregeld. We komen er gewoon niet uit. Het is ons verlangen in afhankelijkheid van de Heere te leven, maar in hoeverre ben je hier zelf verantwoordelijk in? Ik vind het heel moeilijk om de precieze vraag onder woorden te brengen, maar misschien is er iemand die ons handvatten kan geven?

Omgaan met gezinsvorming is minder moeilijk dan het lijkt. In de volstrekt Bijbelse lijn mogen jullie als man en vrouw zoeken naar wat jullie wederzijdse instemming heeft. Dat betreft niet alleen jullie lichamelijke omgang, maar ook de weg van gezinsvorming. En gezinsvorming heeft in zekere zin iets in zich van 'planning'. In die zin, dat planning niet betekent buiten God om, maar juist dat je je van God gekregen verstand gebruikt, ook en juist als het gaat om zaken rondom gezinsvorming. Denk aan het omgaan met postnatale depressie; denk aan de lichamelijke conditie van een vrouw na de zwangerschap en geboorte. Wees nuchter in deze dingen en tegelijk biddend afhankelijk. Daarmee staan wij de Heere God niet in de weg.
 
Mijn raad is om in ieder geval een vertrouwensarts of huisarts te consulteren inzake de lichamelijke kant van de zaak (wat is wijs; wat kan je lichaam verdragen). Daarbij is het nodig om met je man goede afspraken te maken inzake jullie beider lichamelijke (seksuele) omgang en (niet minder) behoeften.
 
Aangezien je cyclus onregelmatig is (en dus onbetrouwbaar), en jullie ~zo beluister ik~ de kinderwens behouden, lijkt het mij niet meer dan billijk en voor de hand liggend dat je man óf gebruik maakt van een voorbehoedmiddel tijdens de gemeenschap (ook buiten je cyclus), óf dat jullie met wederzijdse instemming een tijd lang aan onthouding doen.
 
Ds. M. F. van Binnendijk,
Capelle aan den IJssel