(...) Na bijna negen maanden (en ik echt weet wat houden van is, anders had ik h...

Ik lees eigenlijk overal in de antwoorden dat verliefdheid over gaat. Is dat zo? Ik zit met het volgende verdriet in mijn hart. Mijn vriendin en ik konden over zoveel dingen en ook het geloof met elkaar praten en deden dat ook. Ook wisten we onze gevoelens aan elkaar te uiten en het is niet zo dat dit nou het ALLER belangrijkste is, maar om de ander te laten merken dat je om haar geeft en om zoiets terug te krijgen is zo iets moois.  In die maanden zijn we ook echt van elkaar gaan houden. Ik ben drie volle maanden weggeweest uit Nederland. Dat is erg moeilijk geweest. Contact was al moeilijk. Bij terugkomst kreeg ik een grote klap. Ze wist het niet meer: wat ik nu precies voor haar ben en wat ze nu precies voelt. Na bijna negen maanden (en ik echt weet wat houden van is, anders had ik het nu niet meer gedaan van haar) zijn ook mijn gevoelens een stuk minder geworden. Maar dat is volgens mij logisch na drie maanden elkaar niet zien en bijna niet spreken. Hoe kunnen we het beste verder. Is het normaal dat het ook weer op kan bloeien (de gevoelens) want ze geeft erg veel om me, en dat ze ook weer (en ik ook) echt verliefd wordt (16 en 18 jaar)?

 Het is op zich best wel te begrijpen dat wanneer je elkaar een tijd niet ziet, de verliefheid/liefde toch wat uitdooft. Bovendien groei in je zo’n tijd toch ook een beetje uit elkaar. Je maakt in die tijd verschillende dingen mee, allebei apart en alleen. Dan kost het echt wel weer even tijd om weer op dezelfde golflengte te komen zitten. Liefde moet ook onderhouden worden, zeggen ze wel eens. Dus ik zou zeggen: “Ga gewoon weer met elkaar om, en geef het ook de tijd.” Het kan zijn dat de verliefdheid niet meer zo terugkomt omdat die nu eenmaal altijd na kortere of langere tijd overgaat, maar er kan zeker alsnog een mooie liefde uit opbloeien.

Alie Hoek-van Kooten