Duiveluitdrijving

Aan ds. C. Harinck. Hoe dien je om te gaan met het verschijnsel duiveluitdrijving?

Duiveluitdrijving werd de eerste eeuwen van het Christendom door de presbyters (de ouderlingen) beoefend in de behandeling van mensen die door boze geesten getiranniseerd werden. De wereld van toen kende niet alleen afgoderij maar men meende dat de hele wereld vol boze geesten zat. Op de zendingsvelden ontmoet je dat nog. Hooggeachte professoren die zeggen dat zending verkeerd is en proclameren dat je de mensen in hun godsdienst en primitief leven moet laten waarin zij zich gelukkig voelen, weten echt niet wat ze zeggen. Ze vinden het een misdaad om eenvoudige volken hun cultuur af te nemen en ze christen te maken. Indien zij eens wisten wat voor angstig leven de primitieve volken hebben, met gedurige vrees voor boze geesten en demonen, zouden zij wel anders oordelen. De wereld waarin de christelijke kerk zich in de eerste eeuwen  vestigde, kun je vergelijken met wat de zendelingen zo'n 50 jaar geleden in Irian Yaja ontmoetten. De macht van de duivel heerst daar nog ongebroken. Daarbij kwam dat de mysteriënreligies met occulte krachten vermengd waren.

Zo komen we in de Handelingen mensen tegen die macht hadden over andere mensen door middel van hun bezweringen en occulte krachten. Denk maar aan Simon de Tovenaar en Elymas (Hand. 13). Het Christendom bracht bevrijding van die machten. Allereerst door de boodschap dat Jezus de duivel en Zijn machten overwonnen had. Soms bleven mensen echter gevangen in de angst van de boze geesten. Naast de prediking werden de boze geesten uitgeworpen in de naam van Jezus Christus. We zien de apostelen dit doen, maar er waren ook gelovigen die dit deden  (1 Kor.12:10). De ouderlingen deden dit ook (Jak.5:14). Volgens de kerkvader Irenaeus was daar niets occults in. Men gebruikte er geen mystieke handelingen of formules bij. Eenvoudig in de naam van Jezus werden de duivelen uitgeworpen. Het had niets met magie te maken.

Ook nu kunnen mensen door occulte zaken in een wereld van angst en vrees terecht komen. Je moet je daar ver vandaan houden, want deze zaken zijn lang niet zo onschuldig als ze lijken. Wanneer Satan weer meer macht krijgt in een land, zie je ook de macht van boze geesten weer terugkeren. Sommige mensen in de Pinksterkringen zijn dan ook weer begonnen met de uitwerping van demonen in de naam van Heere Jezus.

Ik kijk daar huiverig tegen aan. Ik vrees dat men de ene occulte macht met de andere occulte nacht zoekt te bestrijden. Een gebed om bevrijding van de boze geesten vind ik een legitieme zaak. Jezus heeft ons tenslotte ook geleerd te bidden: Verlos ons van de boze. Iemand die in zijn ziel gepijnigd wordt door boze geesten zou de ouderlingen moeten roepen, die dan voor hem of haar zouden bidden en de naam van Jezus tot verlossing aanroepen. Maar aparte uitdrijvingsdiensten met allerlei opzwepende muziek en het optreden van een persoon die dan aangeeft macht over de duivelen te hebben, moet je verwerpen.

Ds. C. Harinck