Droom van vroeger

Het is misschien heel raar, maar soms geloof ik niet dat ik nog zalig kan worden omdat ik vroeger ooit een keer heb gedroomd: Als nu Heere weer komt en een berg valt op je, dan kan Hij je ook niet zien, dus dan hoef je ook niet te sterven. Maar als ik bij godsdienst zit of in de kerk, dan boeit het mij toch wel. Ik zit hier zo mee; ik lig soms nachten wakker en dat ik helemaal moe van mezelf word. Ik weet het dan gewoon niet meer. Kunt u mij hier een antwoord op geven?

Beste vraagsteller, laat ik maar beginnen met de opmerking: dromen zijn bedrog. En zelfs al was het waarheid, dan nog hebben we hier niet te maken met de zonde tegen de Heilige Geest. En dat is immers de enige zonde waarvoor geen vergeving bestaat.

Als ik je goed begrijp, boeit het geloof je wel; het laat je niet koud. God laat je niet koud. De wederkomst laat je niet koud, integendeel, je krijgt het er benauwd van. Je weet dat je je niet verbergen kunt onder een steen. Weet je wie dat roepen: Bergen val op ons, en heuvels bedek ons! (Jes.2:19, Lukas 23:30). Dat zijn degenen die geen Borg hebben voor hun ziel. Dat zijn zij die niet bestaan kunnen voor God in het gericht. En wie kan dat wel?! Niemand! Althans niet met jezelf alleen. Nochtans kan het wel. Door de Heere Jezus Christus. Hij is door God gegeven, om zondaren zalig te maken. Hij is gegeven, opdat je niet verloren zult gaan. Hem, de Heere Jezus mag je al je zonden belijden. Stort heel je hart maar voor Hem uit. Blijf niet over deze dingen, die je schrijft, alleen maar piekeren. Belijd Hem je verkeerde, zondige gedachten en zelfs dromen.

En weet één ding daarbij: Alzo,lief heeft God de wereld (jou!) gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een ieder die in Hem gelooft, niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft (Johannes 3:16).

Gods zegen toegewend,
Ds. J. van het Goor