Vrouw weet niets van mijn homo-geaardheid

Geachte mevrouw Hoek. Ik ben getrouwd en heb een lieve vrouw en lieve kinderen. Hoe komt het toch dat ik de laatste tijd zoveel strijd heb met mijn geaardheid. Ik heb soms zo'n verlangen naar een jongen. Mijn vrouw weet hier niets van. Ik wil haar dit ook niet aan doen. Ik ontmoet wel eens een jongen en dan vallen we samen in de zonde. Ik wil hier vanaf; het beheerst me heel de dag. Geeft u mij a.u.b. advies wat ik doen moet. Dit kan niet t.o.v. de Heere en mijn vrouw. Temeer nog daar ik de Heere Jezus mag kennen door genade. Onbegrijpelijk! De nood is groot! Graag advies!

Dit is geen gemakkelijke vraag. Met dit dubbellleven kun je uiteraard niet doorgaan. Ik denk dat het heel erg belangrijk is dat je snel hulp gaat zoeken om er zo eens met een (christelijke) deskundige over door te parten hoe het nu precies zit met je geaardheid. Ik denk dan aan de stichting "Tot heil des volks" in Amsterdam met Johan van der Sluis.

Hoe dan ook, dit dubbelleven zal je gaan opbreken. Als je voor het een kiest, betekent dat meteen een keuze tegen het (de) ander. Omdat je op je trouwdag in het openbaar gekozen hebt voor je vrouw (en eventuele kinderen), ligt daar toch wel je eerste verantwoordelijkheid. Denk toch vooral aan hen. Hoe erg moet het niet voor je kinderen zijn als je voor die jongen kiest. Zij zullen volslagen in verwarring raken met alle gevolgen van dien. Jij kunt de keuze maken, je vrouw en kinderen niet, die zullen met het enorme verdriet en de vragen die dit allemaal met zich meebrengt verder moeten zien te leven. Ook zul je je keuze eens moeten verantwoorden tegenover de Heere God. Eerlijk gezegd zou ik zelf liever lijden (d.w.z. niet toegeven aan je gevoelens voor die jongen) als dat ik mijn vrouw en mijn lieve kinderen zou zien lijden.

Bidt aanhoudend tot God of hij je de kracht wilt geven om Zijn weg te bewandelen. Alleen dat kan echte vrede geven.