Moeder verloren

Ik heb een vraagje. Ik heb twee jaar geleden m'n moeder verloren. Dat geeft veel verdriet. Nu worstel ik ook met homofiele gevoelens. Kan dit nu komen door het gemis van m'n moeder? Dat ik daardoor eerder naar een arm om me heen verlang of naar een schouder om uit te huilen? Want als ik met die homofiele gevoelens worstel, gaat dat meer over een arm om me heen en niet zozeer over zoenen of vrijen. Kan dit dan dat je door verdriet meer naar lichamelijk contact verlangt? Ik loop hier soms enorm over te tobben. Ik hoop dat u m'n vraag begrijpt en er een antwoord op kunt geven.

Ja, ik denk dat ik je vraag wel begrijp. Het is inderdaad niet vreemd dat je verlangt naar troost wanneer je verdriet hebt. In onze cultuur is lichamelijk contact erg verbonden met erotische gevoelens, maar in andere culturen zie je dat mensen veel meer op lichamelijk contact zijn ingesteld dan wij. Men neemt elkaar bijvoorbeeld in de armen bij een begroeting. Dat heeft niets te maken met erotische of seksuele gevoelens, maar met een zekere warmte. Een vorm van contact waaruit een bepaalde mate van verbondenheid spreekt.

Als ik je vraag goed lees, maak ik daaruit op dat je geen seksuele verlangens hebt naar andere mannen, maar dat je behoefte hebt aan een arm om je heen. Ik begrijp daaruit dat je behoefte hebt aan troost. Dat is niet vreemd. Het is juist heel goed om iemand te hebben waar je bij uit kunt huilen of waar je een stuk geborgenheid kunt voelen. Helaas weten wij daar niet zo best mee om te gaan. We kijken daar al snel vreemd van op. Toch is het niet nodig je daar zorgen om te maken. Wanneer het echt alleen gaat om een arm om je heen en niet om seksueel contact denk ik niet dat er is sprake is van homofiele gevoelens.

Probeer iemand te vinden waar je mee kunt spreken over je verdriet. Breng het in ieder geval in het gebed bij de Heere. Hij weet van je af en wil naar je luisteren. Bij Hem kun je uithuilen en bij Hem is troost. Echte troost. Hij wil je vervullen met Zijn vrede in Zijn Zoon Jezus Christus. Ik wens je die troost van harte toe.

Met vriendelijke groet,
J. Bayense