Vroeger meer kinderen van God

In mijn omgeving wordt wel eens beweerd dat er vroeger meer kinderen van God waren. Ook leefden deze mensen dicht bij de Heere. Om mij heen ervaar ik dat de Heere nog steeds werkt. Ik kan natuurlijk niet beoordelen hoe het vroeger was. Toch houd ik altijd een verdrietig gevoel aan deze opmerkingen over. Wat kan ik met dergelijke opmerkingen doen? En zit er een (kern) van waarheid in?

Of er veel of weinig kinderen van God zijn is alleen in de hemel bekend. Hij is de grote hartenkenner. Hij weet alleen wie door Hem zijn uitverkoren om kind van God te zijn.

Omdat ik zelf deze uitspraak: "vroeger waren er meer kinderen van God dan Tegenwoordig", wel eens heb gebruikt in een preek, is het goed om er eens ernstig over na te denken. Wanneer ik zelf dit gezegde bezig, dan bedoel ik het volgende: In het verleden kwamen we in de gemeenten mensen tegen die konden vertellen: hoort eens wat God mij deed ondervinden, wat Hij gedaan heeft aan mijn ziel. Dan zat je aan de voeten van een kind van God te luisteren hoe de Heere zo'n ziel had gered uit de geestelijke doodsstaat en gebracht tot het leven met Christus. Zij spraken dan van de gangen en wegen die de Heere met hen had gehouden. Zij leefden uit de geloofsgemeenschap met de Heere en vreesden Hem. Dat betekende in de praktijk dat het bekeringswerk van God in hun leven openbaar kwam. Dat werd gezien aan hun gewaad - gelaat - gepraat - en de daad. Zij getuigden van het werk van God de Heilige Geest in hun ziel. Dat noemen wij het bevindelijke geloofswerk, waarin de christen niet centraal staat maar de Heere.

En eerlijk gezegd wordt dat steeds meer gemist in de gemeenten. Dat wil dus niet zeggen dat de Heere niet meer werkt. Het betekent ook niet dat de Heere vandaag anders werkt dan voorheen. Wanneer de bevindelijke geloofsgangen niet meer worden geleerd van de kansel, verschraalt het geloofsleven. En dat is onze grote zorg.

Ik heb onlangs aan de catechisanten gevraagd: horen jullie thuis of elders wel eens dat er gesproken wordt over "hoe" de Heere een zondaar komt te bekeren? Het bleef erg stil en dat benauwde me zeer. Vele jongeren horen niet meer hoe de Heere een zondaar bekeert van de duisternis tot Zijn wonderbaar licht.

Ik meen met alle voorzichtigheid dan te mogen antwoorden op jouw vraag aan het eind: dat er enige waarheid in zit. Onderzoeken we ons zelf maar nauw, ja zeer nauw, of wij uit God geboren zijn.

Bedankt voor je goeie vraag, waardoor ik zelf ook moest nadenken over deze uitspraak.

Ds. J. D. Heikamp