Schuldbelijdenis doen voor de kerkenraad (3)

Dominee Wallet, ik wil u weer hartelijk danken voor uw antwoord op mijn vragen over schuldbelijdenis doen. Ik wil u niet blijven lastigvallen, maar ik wil toch nog één vraag stellen. U schreef: "De bedoeling van Matth. 18 is dat de onderlinge tucht geoefend wordt en wanneer dat effect heeft, moet het niet aan de kerkenraad gezegd worden." Maar zelfs van die onderlinge tucht is bij mij geen sprake geweest. Is het bijbels als ik dit alles tegen niemand zeg, behalve aan God? Of moet ik er toch nog anderen bij betrekken?

Beste vrager,

Hartelijk dank voor je vraag. Je vraagt nooit teveel, want met vragen blijf je in gesprek en kom je hopelijk verder.

Je vroeg iets over de bedoeling van Matth. 18. Als het daar over onderlinge tucht gaat, hoe zit het dan met mij, want in mijn geval is er zelfs van onderlinge tucht geen sprake geweest door dat niemand er van af wist. Moet je verleden toch tegen iemand zeggen of is de belijdenis  aan de Heere God voldoende? Ik denk dat het laatste echt in jouw geval voldoende is.
 
Is het niet zo dat je om vergeving vraag aan iemand met wie je onenigheid gehad hebt of  ook beschadigd hebt en door zonde van verschillende aard iemand in naam of daad niet hebt lief gehad? In jouw geval is hiervan geen sprake; aan mensen in je gemeente hoef je geen vergeving te vragen omdat je met hen niets gehad hebt. Maar elke zonde  moet wel tegenover God beleden worden.

Als je dat mag doen, mag je weten dat de Heere om Christus wil heel je verleden achter Zijn rug werpt in een zee van eeuwige vergetelheid. Alleen als je er behoeft aan hebt om het met je predikant of ouderling te bespreken en het samen voor God te brengen zal dat je ruimte geven. Maar als je er zelf vrede mee hebt om het alleen bij de Heere te brengen, dan is dat voldoende.

Hartelijke groeten en Gods nabijheid toegewenst,

Ds. A. K. Wallet