Verliefd op homofiel

Ik hield veel van een jongen. We voelden allebei dat we naar elkaar toe groeiden. Maar toen puntje bij paaltje kwam, kwam het hoge woord eruit: "ik ben homofiel", zei mijn 'vriend' (we hadden nog geen verkering). Inmiddels is het drie jaar later. Maar nog steeds heb ik moeite met wat er is gebeurd. Ik ben heel terughoudend in contacten, met name naar jongens toe. Als in mijn omgeving een stelletje ontstaat, doet dat nog steeds pijn. Is dat normaal? En wat kan ik zelf doen om weer 'verder' te gaan? Ik ben 23 jaar.

Wat een enorme teleurstelling voor je om dat zo mee te moeten maken. Ik kan mij goed voorstellen dat deze ervaring enorm verdrietig voor je is geweest. Dit is waarschijnlijk ook de eerste echt grote teleurstelling die je hebt meegemaakt in je leven.

Wel jammer dat je er vervolgens in bent blijven hangen, dat je nu daardoor geen nieuwe contacten met andere jongens durft aan te gaan. Probeer er toch ook over heen te kijken. Je ziet waarschijnlijk heel veel gelukkige stelletjes om je heen, maar bijna iedereen maakt op dit gebied wel de een of andere teleurstelling mee. Lees de andere vragen op Refoweb er maar eens op na. Probeer toch weer voorzichtig het contact met aardige jongens aan te gaan. Veel sterkte ermee.

Alie Hoek-van Kooten