Voor Grondwet, tegen moskeebouw

Als christenen maken wij gebruik van artikel 6 (vrijheid van meningsuiting), artikel 7 (vrijheid van godsdienst) en artikel 23 (vrijheid van onderwijs) van de Grondwet der Nederlanden. Kunnen wij -in acht nemend dat ‘onze’ politici trouw zweren aan déze grondwet, tóch tegen moskeebouw zijn?

De eed van trouw aan de Grondwet is altijd wel omstreden geweest. Althans in de geschiedenis van de SGP. Toch heeft uiteindelijk de doorslag gegeven dat de Grondwet niet onveranderlijk is en dat het dus mogelijk blijft om het hogere gezag van Gods Woord te blijven erkennen. In die zin kan iemand die de eed op de Grondwet heeft afgelegd tegen de bouw van een moskee stemmen. Daarbij is er verschil tussen een bestuurder (burgemeester of wethouder) die gehouden is de wet -en niet alleen de Grondwet- uit te voeren en een politicus, die de wetten mede bepaalt.

Er is echter wel een ander probleem, namelijk dat wij voor eigen kring -reformatorische scholen- wel een beroep doen op de vrijheid van godsdienst. Dat doen we bij gebrek aan beter, want eigenlijk zou de openbare school een school met de bijbel moeten zijn. Als we ons echter op die vrijheid beroepen, kunnen we heel moeilijk anderen het recht ontzeggen om zich op diezelfde vrijheid te beroepen. Dan is de vraag tegen welk front we optrekken natuurlijk belangrijk. In sommige opzichten zijn katholieken, joden en moslims ‘bondgenoten' in de strijd tegen de zedelijke verwildering en voor de bescherming van het leven.

Overigens zijn de grondrechten zoals de vrijheid van meningsuiting, de vrijheid van godsdienst en de vrijheid van onderwijs historisch gezien vooral bedoeld om de macht van een bemoeizuchtige overheid in te perken. In zekere zin hebben de grondrechten hun verworteling in de protestants-christelijke geschiedenis van ons land. Dat ze op dit moment heel anders functioneren is een andere zaak.

Ds. H. van den Belt