Kunt u me wat vertellen over schietgebedjes? Hoe moet je dat zien? En de verhori...

Kunt u me wat vertellen over schietgebedjes? Hoe moet je dat zien? En de verhoring er van?

Schietgebedjes kun je vergelijken met gebeden onderweg. Bijbels gezegd. Henoch wandelde met God. Hij betrok de Heere in alle dingen van het dagelijks leven. Wij kennen de uitdrukking: Er wordt meer “met de pet op dan met de pet af” gebeden. Dat stamt uit de tijd dat men alom een pet droeg en die afzette als men aan tafel het gebed tot God uitsprak. Zat je gewoon op de fiets of was je aan het werk, dan ging het spreken met God ook door en zette men geen pet af. Toch bad men tot God. Een mooie en heilige inconsequentie.

Je voelt dat dan het korte gebed helemaal is ingebed op een natuurlijke en oprecht geestelijke wijze. Daar is niets op tegen. Je kunt nooit te veel met God spreken en Hem ook nooit te veel bij de dingen van alle dag betrekken. Dit heeft het verlangen om in Gods wegen te gaan.

Een schietgebedje kan ook totaal los staan van een leven met God. Bijvoorbeeld dwars tegen alle waarschuwing in toch bij een stel dronkelappen in de auto gestapt. En daar schuurt het heen. Ja en dan een schietgebedje. Toch verhoring? God is vaak veel genadiger dan wij denken. Gelukkig zijn ook heel veel van dit soort schietgebedjes verhoord. Maar ook veel niet. Ik denk dat je al wel met mij aanvoelt waar het om gaat.

Laat het niet op zo’n schietgebedje als in het laatst genoemd aankomen!! Maar bedenk dat je er soms inzit voor je het weet. Een voorbeeld. Ik zit in mijn auto. Ik had net een heel vervelend gesprek. Ik maak mij daarover boos. Ik trap op het gaspedaal. En rijd zo maar 80 in de bebouwde kom. Dan  een voetganger. Heere, help!! Gelukkig. Het ging net goed!! Voel je hoe snel je in een verkeerde situatie kunt zitten. En wat was ik dankbaar dat het goed afliep!   Ik had het niet verdiend!

Nogmaals, laat het niet op schietgebedjes aankomen, maar wandel = leef met de Heere onze God. Tegelijk hoop ik dat de Heere schietgebedjes blijft verhoren.

Ds. B. J. van de Kamp