Vroeger geslagen

Ik kan er slecht tegen dat op het moment de zogenaamde 'pedagogische tik' weer in het nieuws is. Dit doet heel veel met me. Aan één kant denk ik dat je niet tegen een tik hoeft te zijn. Ook in de Bijbel worden diverse voorbeelden aangehaald waarin dat dat niet afgekeurd wordt. Aan de andere kant: als ik er maar iets over hoor of lees dan lijkt het alsof ik zelf geslagen word. Het liefst zou ik mezelf dan ook nog te lijf gaan, hoewel ik dit mezelf heb afgeleerd. Ik zou hier graag minder door bezet willen worden en er meer ontspannen mee omgaan, maar weet niet goed hoe dat moet.

Beste vraagsteller,

Inderdaad komt in de Bijbel lichamelijke straf voor, o.a. in het boek Spreuken, in het kader van de opvoeding. Maar blijkbaar kun je dit niet neutraal lezen of neutraal reageren op de uitdrukking “pedagogische tik”. De vraag rijst waarom je er zo heftig op reageert. Waarom lijkt het alsof je zelf geslagen wordt? Een mogelijkheid is, dat je zelf vroeger vaak of intens geslagen bent door een opvoeder (je ouders?) en dat door de woorden de herinneringen aan vroeger boven komen. Maar dat zou ook angst of iets dergelijks te weeg kunnen brengen. Bij jou is de reactie dat je jezelf te lijf gaat. Wat zit daar achter? Is het een besef van minderwaardigheid? Of is het een schuldbesef, gekoppeld aan verkeerde daden van vroeger? Kun je jezelf iets niet vergeven?

Je schrijft ook het woord “bezet”. Bedoel je dat het iets te maken zou kunnen hebben met occulte belasting? Of bedoel je dat niet?
 
In ieder geval ervaar je veel spanning en het zou goed zijn dit te onderzoeken. Ik vermoed dat er psychisch nogal wat aan de hand is en wil ter overweging geven om met een deskundige hulpverlener hierover eens te praten. Dan kan dieper op de zaken ingegaan worden dan in deze rubriek mogelijk is. Veel sterkte en wijsheid!

Prof. dr. M. J. Paul