Zonde vergeven bij niet belijden

Als iemand zijn zonde belijdt aan God en niet aan een mens waartegen hij gezondigd heeft, is die zonde dan wel vergeven?

Op deze korte en duidelijke vraag zouden we een heel uitgebreid en uiterst gedegen antwoord kunnen geven, dat gebaseerd is op allerlei theologische inzichten en dogmatische gronden. Toch wil ik het deze keer eens op een andere manier doen: simpel en rechtstreeks vanuit de Bijbel. Ik neem een heel bekende geschiedenis uit de Gods heilig Woord: de geschiedenis van David en Bathseba. Het zal niet nodig zijn om die geschiedenis uitgebreid toe te lichten. Ik volg slechts één duidelijke lijn. 

Koning David heeft zijn knappe buurvrouw naakt gezien, bij zich geroepen en verkracht. Of Bathseba zich daartegen verzet heeft, we lezen er niets over. Vervolgens gaat ze weer naar huis en na enige tijd laat ze David weten dat ze van hem in verwachting is. Dat laatste wil de koning verborgen houden. Hij nodigt de man van Bathseba, de militair Uria, naar Jeruzalem uit en verzoekt hem om na zijn bezoek aan de koning de komende nacht vooral eens naar huis te gaan. Maar dat doet de plichtsgetrouwe soldaat Uria niet! David herhaalt zijn poging, maar ook die opzet mislukt. Dan maar een hele rigoureuze maatregel: Uria moet weer terug naar het front en krijgt een verzegelde brief voor generaal Joab mee, waarin David zijn legeroverste opdraagt Uria op een levensgevaarlijke plaats de vijand te laten aanvallen. Die opzet lukt: Uria sneuvelt. David neemt Bathseba als zoveelste vrouw in zijn paleis op en niemand zal iets weten van de zonde, die de koning heeft bedreven.

Maar de Heere weet er al alles van! Via Zijn profeet laat God dat aan David weten: jij hebt als steenrijke koning dat ene schaapje geroofd van een van jouw soldaten en je hebt die soldaat vervolgens laten vermoorden!

En dan? Dàn belijdt David zijn zonde en schuld. En die belijdenis laat hij ook ons weten in Psalm 51. En verder? Zal David over deze gebeurtenissen zijn mond hebben gehouden tegenover Bathseba? Zal hij tegenover zijn nieuwe vrouw nooit meer één woord gezegd hebben over de dood van Uria? Ging het leven in het paleis verder dus rustig en vrolijk verder? En accepteerde Bathseba, in blijde verwachting, alles zonder enige tegenspraak? En wat nog belangrijker is: vond de Heere dit allemaal wel goed, want ja, David had zijn zonde beleden, nietwaar...?
 
Wie nu even nadenkt, en kijkt naar de vraag die gesteld werd, die weet het antwoord!
 
Met een hartelijke groet,
Ds. M. Baan